Match v/d week

 

Brugsch Handelsblad 07/10/2016

Alles loopt op wieltjes !

Tekst bij de foto :

KPSV Bombardier moest in dit nieuwe speeljaar lang wachten op de eerste competitiezegemaar hoopt nu toch op het goede spoor te zitten. We bemerken rechtstaand van links naar rechts coach Erland Willems, sponsors Leen Rombaut en Tommy Lanoye, voorzitter Martin Willems, Joeri Tamsin, Tom Christiaens, Sven Moquet, Mathias Schillewaert, Arne Hoste, Jeroen Decoster, Bram Sabbe en secretaris Geert Desmaele. Gehurkt zitten in dezelfde volgorde Xanthe en Yme (kindjes van de sponsor Tommy, Kevin Knockaert, Kurt Hongerloot, Kristof Proot, Johan Vlieghe, Laurens Vercruysse, Brian Deruytter, afgevaardigde Robert Van Middel, ondervoorzitter Romain Van Luchem en materiaalmeester Johan Willems.

Tijdens de lente van 2015 besloten bestuursleden van de twee traditierijke Brugse bedrijfsvoetbalploegen KVK La Brugeoise en KPSV De Chalet om samen te smelten. Het overleg hieromtrent had niet veel voeten in de aarde om snel tot een aanvaardbaar compromis te komen. We vonden het dan ook wenselijk om na één campagne de fusie te evalueren. We legden eerst ons oor te luisteren bij de secretaris van de club Geert Desmaele. “ Er waren eigenlijk geen groepijnen en we hebben elkaar vrij gemakkelijk gevonden. Beide teams verkeerden vaak in acute spelersnood en in die optiek was het samengaan alvast een geslaagd alternatief voor het absenteïsme. Op bestuursvlak werden de functies van voorzitter Martin Willems, ondervoorzitter Romain Van Luchem, secretaris Geert Desmaele en penningmeester Carlos Rooseboom netjes verdeeld. Er was helemaal geen kliekjesvorming en er werd niet meer gedacht in oude termen van zij en wij maar de focus lag meteen op ons. Er werd afstand genomen van oude gewoontes en verleden. De integratie verliep echt vlot, het vertrouwen was en is er. Persoonlijk was ik bij Philips manusje van alles en ik heb er helemaal geen spijt van dat Erland Willems succesvol de job van coach op zich nam. Met het behalen van de Beker Brugse Sportraad was de fusie trouwens ook meteen sportief een schot in de roos. We merken zelfs dat spelers graag willen terugkeren en ook oude getrouwen die we vroeger steevast op Ten Briele of De Gulden Kamer zagen hebben intussen de weg naar de Koude Keuken gevonden. Tijdens de bekerfinale mochten we velen onder hen opnieuw begroeten. Onze competitiestart verliep dit seizoen moeizaam en we werden nu al uitgeschakeld voor de beker maar dit had met de vele afwezigheden te maken en in die optiek moet de zege van heden ons weer een boost geven” aldus de afsluiter van Geert.

Ook boegbeeld en ploegafgevaardigde van de metallo'sRobert Van Middel is heel tevreden met de win-win situatie van het geslaagde huwelijk. “ Ik moet beamen dat alles uitstekend in zijn plooi gevallen is “ zo opende Robert geruststellend. “ We hadden van bij de doorstart een evenwichtige en sterke bestuursploeg, de clubkleuren van La Brugeoise werden behouden en er werd op financiëel vlak een fifty/fifty verdeelsleutel gevonden zodat beide ploegen elkaar ook altijd eerlijk in de ogen mochten kijken. Zonder specifieke recrutering kwamen reeds heel wat nieuwe spelers onze rangen versterken maar spijtig genoeg moesten we het voorbije seizoen ook het overlijden van onze sterkhouder Peter Roussel verwerken en dit was mentaal een zware klap. Ook voor onze supporters die hem op de handen droegen. Deze fans verzamelen na de wedstrijden trouwens regelmatig in ons lokaal De Chalet, voor een natje en een droogje, wat nogmaals het succes van de fusie ten goede komt. De kers op de taart was inderdaad de bekerzege in ons maidenseizoen. In het nog prille seizoen zijn we intussen klaar om iedereen het vuur aan de schenen te leggen. En om te beginnen willen we zaterdag al een revanche tegen Van Waes dat ons uit de beker kegelde” zo besloot Robert op zijn beurt strijdvaardig.

Brugsch Handelsblad 16/04/2016

FC MLF wint de eindspurt in reek 2 !

Na de voorlaatste speeldag van het kamioenschap deelden de youngsters van MLF samen, elk 46 punten, de leiding met de transportequipe VK De Rese/Keypharm maar met één wedstrijd meer gewonnen zat MLF toch in poleposition voor de titelrace... In hun ultieme duel met Galatasareiger lieten ze dan ook niets aan het toeval over en met goals van Arnaut Lannoye, W. Slabbynck, Gaël Haesebrouck en Lorenz Soete trokken ze in het tweede bedrijf van deze confrontatie overtuigend het laken naar zich toe.

The day after, blikten we met de immer rustige voorzitter en aanvoerder Laurens Lannoye terug op het voorbije speeljaar en we kregen zijn heldere en vrij realistische analyse. “ In een recente ploegvoorstelling hadden we het reeds over onze terugval na de winst in de Beker Frans Dyckmans, twee jaar geleden... Oorzaken van dit dipje werden aangepakt maar dat ons met een vastere kern meteen zo'n succesrijke heropleving zou te beurt vallen hadden we weliswaar niet echt ingecalculeerd. En toch is de titel anderzijds ook weer niet echt zo'n verrassing. Voor de aanvang van het kampioenschap hadden we het er met de ploegmakkers al eens over gehad dat dit seizoen misschien wel het jaar van de doorbraak zou kunnen worden. Het zat er dus wel een beetje aan te komen. Met de regelmaat van een klok draaiden we reeds vanaf het begin van de competitie goed mee maar er is uiteraard nog steeds een verschil tussen die ambitie willen en vooral ook kunnen tot een goed einde brengen.

Scharniermoment

Onze overtuigende zege met 1-7, begin december vorig jaar, tegen de toenmalige leider FC Saro kwam uiteraard ons vertrouwen ten goede en sterkte plots ons geloof en overtuiging in eigen kunnen. Vanaf dat moment zijn we echt steeds meer beginnen en blijven geloven in een positieve afloop. Onze efficiëntie en doeltreffendheid plus een sterke centrale as bleven solide wapens om verder een vrij foutloos parcours af te leggen. We verloren in deze campagne wel tweemaal van FC AZ, van FC Extra Time en finaal ook tweemaal van rechtstreekse concurrent De Rese maar zelfs die laatste verliesbeurt van vorige week deed ons nooit echt twijfelen. We hielden immers steeds ons lot in eigen handen en we moesten vooral rustig blijven. We traden ook aan in onze sterkste opstelling en we beschikten voor de kampioenenmatch zelfs over negentien aanwezige effectieven... Toch acteerden we, aangemoedigd door een ruime supportersschare, aanvankelijk veel te nerveus en te krampachtig en pas na het openingsdoelpunt in de tweede speelhelft speelden we bevrijd. We beschouwen die titel en promotie zeker niet als een vergiftigd geschenk en we geloven dat we ook in de hoogste reeks een rol van betekenis kunnen spelen. Meer zelfs, het lijkt ons een sportieve uitdaging die we met ons jeugdig enthousiasme zeker tot een goed einde zullen brengen. Bovendien ontmoeten we nu ook weer eens nieuwe tegenstrevers. Er zal wellicht ook beter gevoetbald worden en we willen volgend seizoen niet alleen probleemloos meedraaien maar af en toe toch ook zorgen voor een uitschieter en de favorieten het leven zuur maken...” zo orakelde Laurens ambitieus als afsluiter.

Brugsch Handelsblad 01/04/2016

KG Witte Beer kroont zich tot de terechte kampioen !

 Tekst bij de foto :

Met een voorsprong van tien punten op Daikin kreeg Witte Beer op twee wedstrijden vóór het slot zekerheid omtrent de titel.

We herkennen rechtstaand van links naar rechts Dielen De Rese, Sebastien Van Dorpe, Cedric Leeman Simon Ooghe, Gieles Baillieu, Jacob Ooghe, Tom Vandewiele, Jan Devriese, Emiel en Thomas Van Belleghem, Max Dugardyn en Mathieu Van Eeckhout.

Gehurkt zien we in dezelfde volgorde, Josip Rotsaert, Brecht Devriese, Michael Cools, Frederik Vanneste, Maxim Van Eeckhout, Pieter Rosseel en Guy Royaux.  

KG Witte Beer – OFC De Klokke 5-3 :

In een vorige editie/bijdrage lichtten we reeds het belang toe van Frederik Vanneste in de doorstart bij de tennissers en na het succesvol einde van deze campagne was het uiteraard niet meer dan logisch dat we eerst gingen polsen naar de voldoening bij de secretaris/gc van de kersverse kampioen.

“De titel die we pas in deze campagne binnenhaalden zat er eigenlijk ook reeds vorig seizoen een beetje aan te komen maar bij de eindafrekening vielen dan een aantal forfaitzeges, die de Surfers zomaar cadeau kregen, onrechtaardig in on s nadeel uit en dit gaf wel een wrang gevoel. In dit kampioenschap werden we verdiend beloond voor onze regelmaat want we verloren slechts twee wedstrijden en voor die nederlagen moesten we dan nog zelf de hand in eigen boezem steken. Op cruciale momenten pakten we belangrijke punten die doorslaggevend waren. Vorig jaar traden we ook soms in teveel verschillende opstellingen aan terwijl we in deze competitie konden terugvallen op een groep sterkhouders zoals David Lebbe, Pieter De Lille, Dielen De Rese en Mathieu Van Eeckhout, om er slechts enkelen te noemen, die helemaal ontbolsterden... Ook niet te vergeten is dat onze prijsschutter Guy Royaux niet af te rekenen met een dipje zoals vorig jaar... Deze oppergaai smaakt naar meer en op korte termijn zien we reikhalzend uit naar het Provinciaal Kampioenschap waarin we de Kortrijkse titelhouder BNP Paribas Fortis het vuur aan de schenen willen leggen en op lange termijn willen we niet onderdoen voor de vorige generatie die met o.a. de gebroeders Vandenbulcke, Patrick Lecoutere, Bart De Vloo en anderen toch een indrukwekkend palmares bij elkaar “schopte” zo besloot Frederik bijzonder ambitieus...

Met zijn 8 goals was de 23-jarige draaischijf Maxim Van Eeckhout ongetwijfeld spelbepalend bij de jongere generatie die Witte Beer opnieuw naar de top torpedeerde. “ Voor mezelf was het een bijzonder aangename kennismaking met het bedrijfsvoetbal waarin ik me wreed geestig amuseerde. Ik woon in Roeselare en speel 's zondags bij Beselare in derde provinciale maar mijn broer kende Frederik Vanneste van toen ze rechten studeerden in Kortrijk en zo werd de link gelegd naar de tennissers. Toen ik soms te zwaar belaagd werd door mijn tegenstrevers heb ik, op aanraden van de spelleiders , mijn persoonlijke speelstijl wat aangepast in het belang van het collectief en dit werd door de hele entourage bijzonder goed opgepikt. Met deze jonge bende staat er iets moois in de stijgers en ons project is helemaal niet af. Daar zijn we met zijn allen van overtuigd en ik hoop dat ik, met een transfer naar Eendracht Hooglede in het vooruitzicht, verder nog mijn steentje kan en mag bijdragen...” gaf Maxim als afsluiter mee...

Het laatste woord was voor ouderdomsdeken Guy Royaux die op zijn veertigste nog gemakkelijk meer dan tienmaal de netten bol zette en door zijn opportunisme ook ruim zijn aandeel had in de hoogste bekroning. “ Gezien mijn drukke activiteiten als zaakvoerder in het familiebedrijf Cedexsa, een groothandel die tegels en dergelijke verkoopt, was het moeilijk om bijvoorbeeld een loopbaan bij een werkende club uit te bouwen. Gelukkig kon ik mijn hobby toch beoefenen in het amateurvoetbal bij de Rode Duivels uit Ruddervoorde en bij VK Daring Sleepy in het bedrijfsvoetbal. Daar hield ik het juist voor bekeken toen WB in spelersnood geraakte en er zich een aflossing van de wacht opdrong. Mijn eerste seizoen bij WB was eigenlijk om snel te vergeten want de oude garde leek echt wel uitgeblust. Vorig jaar verliep de omschakeling niet van een leien dakje maar nu mogen me de vruchten plukken van een succesvolle verjongingskuur. In de loop der seizoenen merk ik toch dat het bedrijfsvoetbal evolueerde van werkvoetbal naar meer verfijnd technisch spel... Met deze gunstige kentering zijn mijn jeugdige ploegmakkers er ondertussen in geslaagd me te overtuigen om mijn schoenen voorlopig nog niet aan de haak te hangen en nog even door te gaan” en hiermee rondde Guy de gesprekken van de middag af.

Brugsch Handelsblad 12/02/2016

KG Witte Beer hoopt op bevestiging !

Tekst bij de foto : Met de beslissende weken voor de boeg liet KG Witte Beer een steekje vallen in de titelstrijd.

Rechtstaand bemerken we Frederick Vanneste, Jens Vandenbussche, Vincent François, Olivier Vanneste, Jacob Ooghe, Dielen De Rese, Max Dugardyn, Antoon Billiet en Josip Rotsaert.

Gehurkt zitten Xavier Cappelle, Maxim Van Eeckhout, Mathieu Van Eeckhout, Thomas Van Belleghem, Nicolas De Waele, Guy Royaux, Pieter De Lille. Veldspeler Simon Ooghe en afgevaardigde Michael Cools misten het foto moment.

KG Witte Beer zwaaide bijna een decennium de scepter in het bedrijfsvoetbal binnen de Brugse regio. Daarna nam VK Van Waes nadrukkelijk de fakkel over en twee seizoenen geleden was WB dringend aan een generatiewissel toe om het voortbestaan van de club te garanderen. Met veel engagement slaagde de nu 25-jarige Frederick Vanneste erin om samen met zijn broer Olivier de noodzakelijke verjongingskuur door te voeren.

“ Ik tekende zelf in 2007 op nauwelijks 16-jarige leeftijd mijn aansluitingskaart bij WB maar verder dan een invallersstatuut reikten mijn ambities toen niet. De ploeg had bovendien een ruime kern van sterkhouders die voortreffelijk op elkaar ingespeeld waren. Ik leefde destijds ook helemaal niet voor mijn sport waardoor ik zelfs conditioneel veel te kort kwam. Maar wanneer de kampioenenploeg een jaartje ouder werd en de dertigers ook familiale en andere verplichtingen kregen wisten we gelukkig net op tijd te vooruit teblikken op de leegloop... En omdat mijn broer nog een andere vriendenkring had dan de mijne was onze recruteringsvijver om verloren talenten op te vissen groot genoeg. Bovendien werden de banden met de vroegere spelers nooit volledig doorgeknipt. In geval van nood kunnen we nog steeds op een deel van hen terugvallen... Zo stond Xavier Cappelle heden nog eens in doel... Vorig jaar beleefden we een knap seizoen en mocht de operatie redding voor WB zeker succesvol genoemd worden. Na een sterke start kreeg de behoefte om in deze campagne te bevestigen dan ook stilaan vaste vorm en nu we samen met Daikin de leiding delen in reeks 1 mogen we naar mijn mening terecht ambities koesteren. Ik schrijf trouwens ook De Klokke en Van Waes nog niet af voor de oppergaai... Wij zullen er dan wel moeten voor zorgen dat we het zelf vooral op cruciale momenten zoals vanmiddag tegen Den Comptoir niet laten afweten... Enkele certitudes ontbraken echter en dit liet zich vooral achterin gevoelen. Onze tegenstander, met een pak ervaring tussen de lijnen, maakte daar gretig en dankbaar gebruik van. We zijn er ons dus terdege van bewust dat we wellicht tot de laatste speeldag zullen moet strijden om de titel binnen te halen. Maar de kameraadschap, de geestdrift en de motivatie vormen onze team spirit. We beschikken nog niet over dezelfde automatismen als de vroegere kampioenenploeg maar we hebben toch enkele spelers in onze rangen die duidelijk het verschil kunnen maken. We moeten ook vooral onze frustraties achterwege laten als we teveel moeten incasseren en rustig blijven want ook op karakter en wilskracht kunnen we het laken naar ons toe trekken en dit zou wel eens de doorslag kunnen geven bij de afrekening” zo besloot de minzame gerechtigd correspondent hoopvol...

Brugsch Handelsblad 22/01/2016

Liefst een promotie met een titel !

Tekst bij de foto : De youngsters van FC MLF hebben geen schrik van een nieuwe uitdaging in reeks 1 en ze willen nadrukkelijk een bekroning aan het eind van de rit. Bovenaan bemerken we van links naar rechts Luka Bonnaerens, David Delanghe, Tom Van Poelvoorde, Laurens Lannoye, Tom De Schepper, Arnout Lannoye, Thibaut Van Zwijnsvoorde, Keviin Tanghe,Pieter De Ceuninck en Bert Van Rossem.

Gehurkt in dezelfde volgorde zitten Gaël Hazebroek, Nick Verleye, Toon Smets, Lorenz Soete, Pjotr Dubois, Dario Braem en Simon Rogge.

FC MLF (Men loves football) werd in mei 2011, onder impuls van voorzitter Laurens Lannoye, gesticht met de bedoeling om een aantal jeugdspelers van vooral FC Heist en FC Knokke toch verder samen hun favoriete hobby te laten beoefenen op zaterdagmiddag... We laten hierover de president zelf aan het woord... “ Een behoorlijk aantal jonge en talentvolle spelers haalden nog wel de beloften van hun werkende club maar als kotstudent lukte het hen niet langer om regelmatig de trainingssessies bij te wonen en daarom moesten ze voorlopig verder alle sportieve ambities opbergen. Om de hechte band bij deze vriendengroep te behouden besloten we dan maar om ons de zaterdagnamiddag in het Bedrijfsvoetbal te amuseren. Die keuze bleek een schot in de roos want intussen zijn we reeds aan onze vijfde campagne bezig en er is wel degelijk een constructief groeiproces, bijvoorbeeld op vlak van organisatie en coaching...merkbaar. Dit leverde ons in de lente van 2014 trouwens ook al een eerste succces op want we veroverden toen de Beker Frans Dykmans. Vorig seizoen was het echter moeilijk om daar een verlengstuk aan te breien omdat we toch van week tot week afhankelijk bleken van het aantal beschikbare sterkhouders... En omdat onze hechte kern intussen toch zo goed als voltallig was wilden we de groep ook niet meer uitbreiden want dan moeten we een rotatiesysteem hanteren wat de vriendschap misschien wel zou aantasten...?

Afgelasting komt ongelegen

Dit speeljaar zorgt de bijzondere motivatie van het collectief echter voor een constante lijn in onze prestaties waardoor de resultaten niet uitbleven en we bovenin prijken. We geloven er in dat we met een jaartje uitstel misschien dan toch de bevesting krijgen van onze bekerstunt. Maar dan zou een promotie zonder die eerste plaats voor ons eigenlijk wat teleurstellend zijn... Mikken op het ene zonder het andere is dus niet aan ons besteed.

Omdat we de voorbije weken goed op dreef waren was het uitstel van de wedstrijd tegen die andere titelkandidaat VK De Rese/Keypharm een beetje een streep door onze rekening. We zagen immers ontzettend uit naar die confrontatie tussen de jeugdige en creatieve geestdrift en de ervaren, technische routine. Deze topper wordt nu echter verplaatst naar 2 april en misschien verliest het duel tegen die datum aan spankracht... Er resten ons immers nog moeilijke weken en na hun examens zijn sommigen van onze spelers wellicht aan vakantie toe zodat de concurrentie daar kan van profiteren... En wees gerust naast De Rese zijn er nog enkele outsiders zoals FC Saro en VK Daring Cap Nord waar we terdege rekening moeten mee houden... Als twee honden vechten voor het spreekwoordelijke been...kan het duw wel eens verkeerd aflopen...

We weten bijgevolg dat we match na match vooral geconcentreerd moeten blijven en we mogen ons absoluut geen uitschuivers zoals de nederlaag tegen FC ExtraTime meer permitteren. Scherp blijven tot het einde en dan zal een momentopname niet doorslaggevend zijn bij de eindafrekening” zo besloot Laurens ambitieus en strijdvaardig.

Brugsch Handelsblad 20/11/2015

FC Den Comptoir kan nog scherprechter spelen...?

Tekst bij de foto : FC Den Comptoir kreeg eindelijk de motor op het juiste toerental... Op de foto herkennen we rechtstaand van links naar rechts trainer/coach John Feremans, voorzitter Sven Dhoest, Christof Vanderspurt, Lieven Vervijnck, Bjorn Caenepeel, Rien Maenhout en afgevaardigde Gilbert Deriemaecker.

Gehurkt in dezelfde volgorde zitten Yannick Van Vijve, Kenneth Derous, Tomas Taecke, Jan Vantieghem, en Glenn Vermeulen

FC Den comptoir zag in de zomer van 2014 het levenslicht in het gelijknamige café dat uitgebaat wordt door Nick Dhoest die als ex-doelwachter van o.a. De Chalet ook in het Bedrijfsvoetbal een gekende figuur was en is...Zijn zoon Sven vergezelde hem als kleine snaak steevast elke zaterdag en ontpopte zich op de bank als de vurigste supporter van zijn papa... Dat hij in de voetsporen van zijn vader zou treden stond in de sterren geschreven maar dat hij, onder Adrie Koster, het fanionelftal van Club Brugge zou halen was uiteraard minder voorspelbaar... Door een zware knieblessure opgelopen tijdens zijn tweede werkdag bij Moeskroen, de club die hem op uitleenbasis wellicht speelminuten op het hoogste niveau kon bieden, werd een zware hypotheek gelegd op zijn professionele voetballoopbaan... “Tijdens mijn lange revalidatie had ik ook ruim de tijd om met de vele supporters, voetballiefhebbers en (ex-)spelers met een pak routine...van gedachten te wisselen en zo ontstond het idee om met een bedijfsvoetbalteam van start te gaan... Dat onze eerste campagne meteen een schot in de roos was hoeft geen nadere uitleg meer . We merkten vlug dat we in reeks 2 niet op onze plaats acteerden. We verloren amper een paar wedstrijden en de titel was dan eigenlijk ook niet meer dan logisch... In de euforie van de promotie werd er zelfs even aan gedacht om ook nog met een tweede team aan te treden... Gelukkig maar dat we die plannen hebben opgeborgen... Want bij de start van dit speeljaar werden we met opvallend veel absenteïsme geconfronteerd... De zomer duurde voor sommigen opvallend lang, er moesten telkens wel enkele spelers naar één of ander feestje en ook ernstig blessureleed bleef ons niet gespaard...Het definitief afhaken van Jürgen Gilliaert na een knieoperatie, het schouderletsel van Anthony Lanssens en de keuze van goalie Matthias Van Acker om opnieuw voor Jong Male te gaan shotten betekenen een serieuze sportieve aderlating... Ook het gegeven dat velen in onze kern een jaartje ouder zijn geworden liet zich gevoelen. We waren nooit onvoltallig maar het was toch soms puzzelen om een strijdbaar geheel bij elkaar te krijgen. We voetbalden telkens wel goed mee met onze opponenten maar als je moeilijk scoort en te gemakkelijk tegendoelpunten incasseert dan zijn de resultaten ook navenant. In die zin was de broodnodige overwinning van heden een serieuze mentale opsteker. Bovendien recupereren we straks opnieuw A. Lanssens en kregen we een serieuze versterking in de persoon van Kenneth Derous. Veel prijzen liggen er voor ons in deze campagne niet meer te rapen want in het bekertornooi moesten we in de afsluitende strafschoppenloterij de duimen leggen voor KPSV/Bombardier dat door een uitmuntende Thomas Demuinck overeind werd gehouden. Het scheelde echt niet veel of we maakten toch kans op een finaleplaats. We moeten echter niet meer achterom kijken en ons voor de rest van het seizoen focussen op het sportieve eerherstel. Met het potentiëel dat we toch binnen onze rangen hebben kunnen we de meeste de titelkandidaten nog het vuur aan de schenen leggen om zo ons steentje bij te dragen in een boeiende ontknoping van het kampioenschap “ zo besloot de jonge praeses die momenteel als sluitstuk van vierdeklasser Wetteren ook aan zijn come-back op een hoger niveau werkt.

Brugsch Handelsblad 02/10/2015

Fusie tot KPSV/Bombardier uit noodzaak...

La Brugeoise en Philips, twee economische drijfkrachten, die dertig, veertig jaar geleden aan enkele duizenden mensen uit de Brugse regio, en soms ver daarbuiten, werk verschaften waren met hun voetbalteam destijds ook het sportieve uithangbord van de Brugse Coöperatieve Groepering... De inkrimping van de tewerkstelling en de gewijzigde maatschappelijke attitudens inzake vrijetijdsbesteding veroorzaakten bij diverse clubs recruteringsproblemen... Ook KVK La Brugeoise bleef hiervan niet gespaard en geraakte vorig seizoen meermaals in spelersnood. Toen bovendien hun voorzitter Francky François er eveneens de brui wou aan geven moest naar een structurele olplossing gezocht worden... Voor meer tekst en uitleg omtrent de fusie met KPSV/De Chalet gingen we te rade bij de 73-jarige Carlos Rooseboom, de “oude” en de “nieuwe” penningmeester, die zelf vanaf 1962 gedurende zeker meer dan 25 jaat de kleuren van La Brugeoise verdedigde... “Om het spelerstekort in de toekomst uit te sluiten waren wij inderdaad vragende partij maar gezien onze verbondenheid met de vriendenkring van La Brugeoise vroegen wij eerst de toestemming aan de preases van de vriendenkring om onderhandelingen voor een samensmelting te mogen opstarten. Het bedrijf bleef immers ook al jaren verder een sponsor van onze ploeg en nu nog kunnen we rekenen op een dotatie. Van zodra mevrouw de voorzitster, Dr. Van Walle, het licht op groen zette geraakten de voorbereidende gesprekken in een stroomversnelling en binnen de kortst mogelijke tijd stond KPSV/Bombardier in de steigers. De vermelding Bombardier in de nieuwe clubnaam was hierbij wel van belang gezien La Brugeoise geen weerklank meer vindt bij de huidige generatie(s).

De onderlinge afspraken verliepen echt heel vlot en het was vooral ook wederzijds een kwestie van geven en nemen om de bestuursmandaten in te vullen... Het blijft dus nu vooral verder afwachten of we zo de sportieve neerwaartse spiraal kunnen ombuigen...? “

Puzzelstukjes vielen erg vlot in elkaar...

Een zelfde verhaal als dit van Carlos kregen we te horen van Geert Desmaele, de vroegere secretaris/gc van KPSV die na de fusie ook verder deze functie blijft vervullen... “ Ik beleefde inderdaad ook nog de gouden tijden wanneer we, net als bij de metallo's toen, met twee elftallen in competitie aantraden en zowel titels als bekers onder elkaar verdeelden... Maar ook bij ons kon de terugval niet vermeden worden en eerder waren wij zelfs een verplicht om te fusioneren met de amateurploeg De Chalet om te overleven... Toen de vraag van KVK La Brugeoise kwam om het voortaan samen te doen sprongen wij gretig op de kar. Er was aanvankelijk nog wel wat argwaan bij onze vroegere personeelsdirecteur, tevens de huidige Provinciale Erevoorzitter, de heer Dykmans... Maar omdat beide clubs toch op een stevige organisatie en traditie kunnen bogen en vermits wij ons stamnummer mochten behouden ging ook onze straks 88-jarige ex-president gerustgesteld overstag. Als ex-coach van KPSV liet ik heel graag mijn taak over aan Erland Willlems die met een zes op negen de competitiestart niet heeft gemist. Hij zal er verder wel in slagen om een hecht geheel te smeden want van enige kliekjesvorming onder de spelers van beide vroegere formaties is helemaal geen sprake. Die integratie verloopt echt voortreffelijk en de uitschuiver heden in de Beker zal daar geen verandering in brengen. De competitie primeert nadrukkelijk voor ons. Omdat we als verliezer bij de loting toch weer werden opgevist moeten we echter op 24 oktober in Oostende toch weer aan de bak, maar we zullen deze herkansing sportief verdedigen” zo besloot Geert optimistisch.

Tekst bij de foto : Op de achterste rij bemerken we van links naar rechts Franky Masselis, Erland Willems, Geert Desmaele, Alain Van Middel, Arne Hoste, Yves Van De Walle, Bram Sabbe, Dieter Deblieck, Thijs Moreeuw, Sam Debevere, Joerie Tamsin en C. Rooseboom.

Gehurkt zitten Tom Christiaens, Arno Meyers, Laurens Vercruysse, Kurt Hongerloot, Karel Van Lan dschoot, Tyrone Verstraete en Romain Van Luchem.

Brugsch Handelsblad 11/09/2015

VK Dana omgedoopt tot FC Extra Time

Op de foto bemerken we rechtstaand van links naar rechts Arne Wullaert, Laurent Bourgois, Frederik Gereels, Jensy Herpoel, Alex Dewitte, Jonas Vansteelandt en “délégé Pascal Van Waes.

Gehurkt zitten in dezelfde volgorde Jens Van Hullebus, Kenny Decock, Quinten Baert, Jesse Roose, Jonas Cottyn en Dimitri Ombelets.

Tekst bij de foto: 

FC Extra Time acteerde in de slotfase te nonchalant waardoor KV Rust Roest nog met de volle buit ging lopen.

Na de voorbije campagne besloot VK Dana, als tegenprestatie voor de financiële steun die de ploeg nu krijgt van hun “lokaalhouder”, om voortaan dan ook onder de naam van hun sportcafé Extra Time aan te treden. We legden in dat verband eens ons oor te luisteren bij de bijna 50-jarige ploegafgevaardigde en duivel-doet-al Pascal Van Waes die het componentenelftal al meer dan 25 jaar wekelijks trouw begeleidt...

“ Mijn club zag in augustus 1979 het levenslicht en werd als Clark Automative Europe opgericht in de schoot van ons bedrijf dat wereldwijd instaat voor de productie en verdeling van transmissiesystemen. Ik trad zelf bij deze werkgever pas in 1987 in dienst als magazijnier en maakte nog net de hoogconjunctuur mee toen Clark twee formaties tussen de lijnen bracht in de beide reeksen. Hoewel ik nooit shotte ging ik op vraag van een collega als snel eens de makkers aanmoedigen en reeds na een paar weken vroeg de toemalige trainer Roland Keirsebilck me meteen of ik geen afgevaardigde wou zijn...Zo ging de bal aan het rollen en dit werd ook het begin van een onafscheidelijke vriendschap. Langs deze weg wil ik trouwens, ook in naam van heel onze entourage, Roland die een lange revalidatie achter de rug heeft na een beroerte een volledig herstel toewensen. Gelukkig mochten we hem intussen al opnieuw als supporter in de armen sluiten...

Tot twee seizoenen terug behoorden wij nog tot de “vriendenkring” van ons bedrijf en de toenmalige voorzitter Yves Muylle was trouwens ook een kaderlid van Dana... Maar omdat behalve mezelf en Mario Vandewiele geen enkele speler meer in het bedrijf actief was werd die navelstreng doorgeknipt. De link met de “vriendenkring” verdween en we moesten dus op zoek naar een nieuwe geldschieter vermits het bedrijf Dana niet langer meer met centen over de brug kwam...Ik heb dan maar mijn stoute schoenen aangetrokken en onze lokaalhouder hierover aangesproken. Uitbater Kristoph Saron en zijn vrouwtje Annick Minnebo stonden niet weigerachtig tegenover ons voorstel, integendeel...

Zo werd het voortbestaan en de leefbaarheid van onze vereniging door hen gelukkig gered. We kunnen nu ook weer vooruit kijken om de ploeg op sportief vlak weer een uitstraling te geven en dit blijft, net als bij andere teams, toch een heikel punt...We zijn dus nog op zoek naar nog enkele gerichte versterkingen en misschien kunnen onze sponsors ons hierbij ook hulp bieden vermits nogal wat voetballiefhebbers bij hen langskomen. Het recruteren van nieuwe spelers is niet evident en we willen ook niet zomaar iedereen aansluiten als blijkt dat er geen sterkere technische meerwaarde van onze spelerskern mee gemoeid is. Voor ons eerste competitieduel telden we heden ook nog wat afwezigen die op reis waren en was Mario Vandewiele onze twaalfde man. En desondanks lieten we een uitgelezen kans op de overwinning liggen zoals je uit mijn wedstrijdverslag in de bijgevoegde kroniek kan lezen” besloot Pascal teleurgesteld.  

Brugsch Handelsblad 24/04/2015

FC Den Comptoir , meteen schot in de roos !

Tekst bij de foto : Als nieuwkomer direct ook een prijs pakken zorgde begrijpelijk voor dolle vreugde bij FC Den Comptoir. In de juichende bende spotten we rechtstaand van links naar rechts trainer John Feremans, sponsor Nick Dhoest, Jan Lambrecht, Jurgen Gilliaert, voorzitter Sven Dhoest, Dries Sette, Joeri Peuteman, Jasper Schotte en Gill Haesebrouck. Gehurkt delen ook Jan Vantieghem, Glenn Verbouw, Anthony Janssens,Matthias Van Acker, Sven Eeckeloo,Yannick Van Vijve, Sven Mouquet, Stijn Candries en Christof Vanderspurt in de vreugde. 

FC Den Comptoir – RC Jaguar 6-0 : We herinneren ons nog heel goed een kleine bengel die op de Koude Keuken kwam vragen of hij naast ons in de dug-out mocht zitten… En waarom we dat allemaal noteerden… en die nieuwsgierig was  wanneer en waarin de ploegfoto waar hij ook op stond zou verschijnen…?

Intussen keept papa Nick niet meer bij De Chalet en maakte zoon Sven Dhoest een steile opgang mee bij Club Brugge tot hij dit seizoen uitgeleend werd aan Exelsior Moeskroen.. “Zo groeide inderdaad misschien wel een band met het Bedrijfsvoetbal. In ieder geval nadat mijn pa Nick, straks vier jaar geleden, Den Comptoir opstartte kregen we heel wat voetballers over de vloer die hun strepen verdienden bij werkende clubs, in het zaalvoetbal en noem maar op… Ons kent ons en wanneer ik met het voorstel op de proppen kwam om een ploegje op te richten zodat ze als vriendengroep de zaterdagmiddag nog verder samen hun hobby mochten beoefenen kenden we niet de minste rekruteringsproblemen. De rij namen van spelers met ervaring is te lang om op te noemen en met coach Jonh Feremans en secretaris Gilbert Deriemaecker haalden we ook ervaringsdeskundigen in huis voor de sportieve leiding en de administratieve bijstand plus logistieke ondersteuning langs de zijkant…

Weinig uitschuivers

Het hoeft weinig uitleg dat we meteen als titelkandidaat naar voor werden geschoven. Een favorietenrol waar we ook absoluut geen schrik van hadden al is dit steeds een mes dat langs twee kanten snijdt. Iedereen was er natuurlijk altijd op gebrand om tegen ons voor een stunt te zorgen. TC Ghistelehof en FC Saro zijn daar trouwens ook in geslaagd tijdens hun heenmatch maar voorts verliep dit speeljaar vrij rimpelloos. We acteerden nogal dominant en ondervonden weinig problemen om onze stempel te drukken. En we stonden er ook steeds als we er moesten staan zoals vandaag in cruciale matchen. Al moest onze klassekeeper Matthias Van Acker heden toch eerst met een super voetreflex uitpakken ons wakker te schudden. Eénmaal Jurgen Gilliaert de hoekschop van Jasper Schotte binnenknikte was het hek van de dam. Toch vergaten Christof Vanderspurt en Schotte om de stand te verdubbelen tot Sven Eeckelo vernietigend uithaalde met een gekruist afstandschot De tweede pauze was eigenlijk meer een formaliteit. Anthony Lanssens zette Jan Van Tieghem op weg naar de 3-0 en goalie Van Acker diepte de kloof verder uit toen hij een goedkope strafschop mocht verzilveren. Na voorbereidend werk van Joeri Peuteman nette Van Tieghem de forfaitcijfers. RC Jaguar mocht de verdienste opeisen dat het vrij en vrank hun kans bleef gaan met open voetbal maar hun verdiende eerredder bleef helaas uit. Aan de overzijde maakte Schotte het half dozijn vol. Opdracht volbracht dus en ook tijd om even vooruit te blikken naar volgend seizoen. De hoogste reeks boezemt ons , met de nodige routine, geen schrik in. De sterkte van ons team is een ideale mix al zou het wel kunnen dat de fysieke weerbaarheid van een aantal oudere spelers ons parten kan spelen. Gelukkig kunnen we terugvallen op een ruime kern “ zo besloot Sven, die zelf bij kiné Lieven Maesschalck revalideert van een hardnekkige knieblessure, onze korte babbel met een hoopvolle vooruitblik op de volgende campagne.

Brugsch Handelsblad 20/03/2015

KPSV/DE CHALET kan opnieuw wat vrijer ademen !

Tekst bij de foto: Naast praeses Martin Willems poseren, in hun nieuwe uitrusting, rechtstaand van links naar rechts Kristof Vanroosebeke, Thijs Moreeuw, Tyroen Verstraete, Yves Vandewalle, Bram Sabbe, Gilles Dekeer, afgevaardigde Franky Masselis en coach/secretaris Geert Desmaele.

Gehurkt zitten Dieter Deblieck, Niels Rau, Arno Meyers, Karel Vanlandschoot, Kurt Hongerloot en Maxim Wimme. 

KPSV/De Chalet – SK Post Oostende 3-2 : In een vorige editie, tijdens de herfst van 2013, belichtten wij reeds uitvoerig het succesrijke verleden van het vroegere bedrijfsvoetbalteam van Philips. Na de glorieperiode in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw was in 1997 een fusie met de amateurploeg Olympos noodzakelijk om de club van een ondergang te vrijwaren...De dienstdoende coach Geert Desmaele trad sedert 1988 meer dan geregeld aan bij het tweede elftal van PSV en samen met de huidige voorzitter Martin Willems is hij één van de twee overgebleven “believers” van de vroegere generatie.

“ Ik werkte 25 jaar als magzijnier bij Philips tot ik in 2010 verplicht, en niet naar mijn zin, met brugpensioen werd gestuurd. Al die jaren behoorde het ook ergens tot de bedrijfscultuur om op zaterdag aan te treden met de ploeg van je werkgever. De grote bezieler hiervan was onze voormalige personeelsdirecteur, de heer Frans Dykmans. Die deinsde er zelfs niet voor terug om de belangen van de provinciale/werkende clubs naar het achterplan te verdringen. Met het dichtdraaien van de geldkraan vanuit het bedrijf en het terugtreden van de heer Dykmans, die met rust ging, was een terugval van onze club onvermijdelijk. De samensmelting met Olympos (later De Chalet) bracht wel soelaas maar toch hadden we tijdens de afgelopen campagnes en ook bij het begin van dit seizoen soms opnieuw met spelersnood af te rekenen. Gelukkig werden we ondertussen gedepanneerd door een viertal ex-spelers van Daring Brugge, een paar mensen van FC Lissewege en een beloftevolle jongere die bij FC Veldegem niet aan de bak komt zodat het zonnetje ons nu weer toelacht. Dit vertaalde zich ook in betere resultaten de voorbije weken en een verdiende zege vandaag.

Ondanks snel en attractief spel bleef de confrontatie kansarm tot Dieter Deblieck panklaar serveerde voor Thijs Moreeuw. Die knikte de openingstreffer gemeten tegen de netten. Maxim Wimme liet nog een unieke kans liggen om de stand te verdubbelen maar in de slotfase herstelde hij zijn foutje en profiteerde Arno Meyers er zelfs nog van om dank zij een blunder van de gastgoalie er 3-0 van te maken. Op een diefje slaagde SK post er nog in om in blessuretijd terug aan te sluiten langs Bart Bogaert en Tom Eneman doch daar bleef het gelukkig ook bij...

Mede door het puntenverlies van KVK La Brugeoise, TC Azalea en Sodibrug nemen we verder afstand van de degradatieplaatsen. Onze toekomst hangt voorlopig niet langer aan een zijden draadje en met de belofte dat routiniers als Yves Vandewalle en Tyroen Verstraete de huidige gedreven bestuursequipe willen vervoegen schenkt dit het nodige vertrouwen om te geloven in een broodnodige verjongingskuur... Onze nieuwe outfit, geschonken door Thuyn Invest, heeft voor mezelf dan ook een symbolische waarde en beschouw ik als een nieuwe doorstart naar een veiliger en betere toekomst. Desondanks mogen we niet te vroeg victorie kraaien omdat we steeds afhankelijk blijven van de goodwill en beschikbaarheid van trouwe spelers...” zo orakelde Geert voorzichtig maar des te realistischer als afsluiter.

Brugsch Handelsblad 12/12/2014

FC Saro wil graag bevestigen !

Tekst bij de foto :

FC Saro hoopt straks tijdens de resterende maanden op de ingeslagen weg te kunnen doorgaan. Rechtstaand bemerken we van links naar rechts Jean Lambert, Nicolas Willems,Thijs Lust,Nicolas De Brabander,Koen Nevens, Emiel Buysse, Stijn De Graeve en Ben Eycklans. Gehurkt in dezelfde volgorde zien we Bart Vanhalst, Mathias Cornille,Bram Joye, Sam Stevens, Dieter Gilis, David Vereecke en Wim Moulaert. 

Toen enkele seizoenen geleden VK Aswebo en de Megaboys uit het amateurvoetbal de handen in elkaar sloegen werd het voorbestaan van de club gered. Weinig later was ook een bescheiden materiële ondersteuning wenselijk. Ex-speler Ronny Sarrasin, zaakvoerder van Saro Verpakkingen kwam als sponsor over de brug en VK ASW’boys werd omgedoopt tot FC Saro Verpakkingen. Na twee campagnes met vallen en opstaan hoopt sponsor R. Sarrasin dat aan de positieve kentering een verlengstuk kan gebreid worden. “ Nieuwe spelers inpassen vraagt logischerwijze altijd wat geduld vooraleer er automatismen in de groep geslepen kunnen worden. Bovendien moesten we, net als onze tegenstanders trouwens, roeien met de riemen die we hadden. Elke week ontbraken er wel wat sterkhouders en het veelvuldig puzzelen was niet meteen een garantie voor sportief succes. Al een geluk dat we, in tegenstelling tot het laatste speeljaar van VK Aswebo, een ruimere spelerskern hadden om forfaitnederlagen af te wendden. Hiervoor mag Nicolas De Brabander ongetwijfeld een pluim op zijn hoed steken. Samen met bezieler Herman Vermeulen en een paar andere believers werd tijd noch energie gespaard om competitief te blijven. Toch verliep niet alles van een leien dakje. Een financiële injectie van het vroegere bedrijf was reeds lang niet meer aan de orde en vooral het rekruteren van spelers en het vinden van voldoende vrijwilligers voor de entourage vereisten enige vindingrijkheid. De sportieve resultaten bleven dus voorlopig uit maar gelukkig bleef het enthousiasme overeind.

Nieuwe coach

Bij een tussentijdse evaluatie rond de voorbije jaarwisseling kwam ook de behoefte aan een sportieve leidsman nadrukkelijk tot uiting. Jean Lambert, de pa van onze spits Stan, een man vale veldslagen bij RC De Panne, FC Knokke, Z. Zeebrugge en nog een serie provincialers…werd bereid gevonden om als trainer te fungeren. Na een geslaagde proefperiode besloten we tot ieders tevredenheid het experiment met een duidelijker en veel betere communicatie een vaste vorm te geven. Bij de seizoenstart liet Dame Fortuna ons wat in de steek maar twee zeges op rij staken ons een hart de riem…De korte terugval was niet ingecalculeerd tot we zowel vorige week als heden in de duels met rechtstreekse concurrenten VK Dana en RC Jaguar weer met de overwinning aanknoopten. Komende zaterdag kunnen we ons met een nieuwe driepunter tegen La Rana steviger in de middenmoot positioneren. Als afsluiter voor de korte winterstop willen we dan graag leider FC Den Comptoir het vuur aan de schenen leggen om achteraf met hen een feestje te bouwen. Het blijft spijtig dat we niet elke week in onze sterkste opstelling kunnen aantreden en dat we toch wat in de steek gelaten werden door een nieuwe vaste doelman. Anders hadden we, met wat meeval, in de finale van de Bekers Dykmans, reeds kunnen meedingen naar een prijs tijdens de komende lente. Toch denk ik dat we eindelijk onze trein op de goede rails gezet hebben “ zo besloot Ronny hoopgevend.

Brugsch Handelsblad 28/11/2014

SURFERS PARADISE

De Surfers verloren weliswaar een veldslag maar nog geen oorlog en zij werpen geenszins de handschoen in het titeldebat.

Tekst bij de foto :

Op de foto bemerken we rechtstaand van links naar rechts Vito Van Laeken, Yannick Brakel, Django Hauman, Dieter Zutterman, Wouter Van Ooteghem, Gert-Jan De Smet(secretaris), Armin Wentein en afgevaardigde Stefaan Daumerie.

 

Gehurkt in dezelfde volgorde Dorian Tsetis, Piet Sleutjes, Tom Brakal, Mathias Kerne, Seamus Willems en Kevin Vandenbergh.

Geen man overboord !

Surfers Paradise – KG Witte Beer 0-3: De Surfers zagen het levenslicht in 1995 en ze traden vooral toe tot het bedrijfsvoetbal om tijdens de wintermaanden, nadat het strand leegliep, met een vriendenclubje de conditie wat te onderhouden. Resultaten waren eerder ondergeschikt aan de fun en echt competitief meedraaien was niet direct een prioriteit. Frank Vanleenhove was de grote bezieler en vormt met Marc Pualus nog een koppel overlevenden van de eerste generatie. De huidige aanvoerder Gert-Jan De Smet heeft de voorbije jaren meer dan zijn steentje bijgedragen in de verjongingskuur die de club onderging en die intussen ook duidelijk zijn vruchten afwierp. “ Ik versleet mijn eerste voetbalschoenen bij Exelsior Puurs en nadat we ongeveer vijftien jaar geleden naar de kust verhuisden doorliep ik verder de jeugdrangen bij FC Knokke tot en met de beloften. Acht seizoenen geleden tekende ik op 17-jarige leeftijd een aansluitingskaart bij de Surfers en in de loop der jaren kon ik steeds meer voetbalvrienden en kennissen overtuigen om onze rangen te vervoegen. Die doorgedreven rekrutering leverde ons geen windeieren op want we veroverden 3 jaar geleden de titel in reeks 2 en op ons palmares prijken ook twee provinciale bekerfinales waarvan wij er in 2012 trouwens ook één wonnen. We startten dan ook deze campagne terecht met de nodige ambities. Ons bekeravontuur was helaas slechts van korte duur want we werden op 24 oktober door Van Waes, na een pittige match, uitgeschakeld. We waren toen eigenlijk wat de evenknie van onze opponent maar we werden vooral door een superefficiënte Vincent Winnock De Grave gewipt. Er rest ons dus nog enkel de competitie en daarin kregen we heden een uitgelezen kans om de koppositie van de onverwachte maar terechte leider en revelatie KG Witte Beer over te nemen. We namen ook meteen het heft in handen maar we verkwanselden twee wenkende mogelijkheden terwijl Witte Beer uit hun eerste kans meteen de openingstreffer puurde. We namen daarop risico’s door een mannetje meer naar voor te schuiven en dit werd door de dodelijk counterende tennissers fataal afgestraft. Toch is ons geloof in eigen kunnen niet aangetast en we blijven er van overtuigd dat we verder met KG WB, SK Koude Keuken, FC Brazza en VK Van Waes kunnen wedijveren voor de hoogste onderscheiding. We hebben in ons elftal steeds een ideale mix om voluit onze kansen te verdedigen. Toch wens ik hierbij te vermelden dat we wel onze uitblinker van vorig speeljaar, Kristof Rozé, nog steeds moeten missen na zijn zwaar ongeval en dit blijkt wel een sportieve aderlating. Langs deze weg willen we hem hierbij trouwens extra een hart onder de riem steken in zijn revalidatie. We duimen dat hij straks ook opnieuw als speler met ons allen een eerste titel mag vieren” zo besloot Gert-Jan, die ook T2 is bij Zeehaven Zeebrugge, vol vertrouwen.

Brugsch Handelsblad BEKER 31/10/2014

Beker Brugse Sportraad

Vincent Winnock De Grave schrijft geschiedenis…

Tekst bij de foto :

 

VK Van Waes staat op tijd weer op de rails en wordt ongetwijfeld de uitgesproken favoriet in de finale tegen Atletico La Rana. Rechtstaand bemerken we van links naar rechts Karel Van Hollebeke, Carl Van Waes, Thomas Claeren, Oliviezr Ruant, Sebastien Kesteleyn, Wouter Vanderheere, Bernerd Rossel, en Stijn Liefhooghe . Op de onderste rij prijken in dezelfde volgorde Paul Winnock de Grave, Gregory Devroe,Michiel Cromheecke, Vincent Winnock de Grave, Henry De Geeter, Philip Winnock de Grave en Bram Delva.

VK Van Waes – Cercle 18/’tSantpoortje 8-3 : Na een paar nederlagen op rij zag het er even naar uit dat er een einde leek te komen aan voorbije hegemonie van de labo jongens. Hun boegbeeld Vincent Winnock de Grave nam zelfs het woord overgangsjaar in de mond…In de

Bekercampagne tapte Van Waes echter verrassend opnieuw uit een ander vaatje en lijkt een verrijzenis in de maak. We lieten uitblinker Vincent, die in de partij tegen Cercle 18 maar liefst de acht goals van zijn elftal voor zijn rekening nam, zelf de balans van hun seizoensaanhef opmaken. “ Na een negen op negen verloren we eigenlijk het eerst tegen Daikin en vervolgens liep het mis mede omdat we tweemaal met een gelegenheidsdoelman  aantraden. Vandaag kweet Bernard Rossel zich echter met brio van die taak en eigenlijk was hij hierbij ook niet aan zijn proefstuk toe. Ik vrees trouwens dat we dit seizoen ook niet meer zo vaak beroep zullen kunnen doen op onze certitude tussen de palen vermits die een eigen immokantoor, met bijhorend weekendwerk, opstartte. Positief nieuws daartegenover is dat we toch enkele nieuwkomers mochten verwelkomen al moeten die uiteraard tactisch nog wat ingepast worden. In die optiek schakelden we heden over van een 3-5-2 opstelling naar een 4-4-2 en dit bleek duidelijk een goede zet rekening houdend met het profiel van de spelers. Zo vielen organisatorisch de puzzelstukjes beter in elkaar en reeds in onze eerste partij tegen de Surfers hadden we snel de goede drive te pakken. Toch kregen we in een fel bevochten en soms bitsig onderonsje  de kwalificatie zeker niet cadeau. Ook nadat Gregory Devroe met een afstandschot het pad voor ons effende bleven de Surfers fel aandringen. Pas naar het einde toe viel de confrontatie in een beslissende plooi. Na balverlies van Dorian Tsetis kon ik aan de haal gaan en panklaar serveren voor Thomas Claeren die het leder bevrijdend in het dak van het doel joeg. Tegen Cercle 18 , dat genoeg had aan twee treffers van opportunist Micaël Vermast om FC Visopaleis te elimineren, konden we ons dus nu reeds kwalificeren voor de finale in maart volgend jaar. We gingen op ons elan door en we zaten ook snel op rozen als mijn broer Paul me feilloos aanspeelde. Cercle 18 probeerde de bakens te verzetten maar werd koud gepakt nadat Stijn Liefhooghe een counter opzette en mij succesvol lanceerde. Na een penaltyfout van Steven Van Haecke en mijn vierde roos op slag van rusten mocht Cercle 18 halfweg reeds de boeken toedoen. Toch slaagden M. Vermast en Francis Dermul er nog in om de cijfers te halveren maar ik ontnam hen vlug alle verdere hoop. Laatstgenoemde milderde weliswaar nog doch met een hattrick in de laatste tien minuten zette ik de kroon op het werk en zorgde ik misschien wel voor unicum in de annalen van het bedrijfsvoetbal. Zonder het team met te veel druk op te zadelen en als we voldoende kunnen roteren mogen we opnieuw ambities koesteren. Dat we nu al uitzicht hebben op een hoofdprijs kan alleen maar bevrijdend werken “ zo eindigde de doelpuntenmachine met een optimistische afsluiter.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 24/10/2014

Herboren KGWitte Beer blijft de ongeslagen leider…

Tekst bij de foto :

 

Bij het verjongde KG Witte Beer bemerken we rechtstaand van links naar rechts Cedric Leeman, Simon Ooghe, Quentin De Vos, Brecht Devriese, Thomas Van Belleghem, Fredserik Vanneste, Tom Vandewiele, Max Dugardein en Olivier Vanneste. Gehurkt in dezelfde volgorde, Willem Deketelaere, Matthieu Baert, Josip Rotsaert, Guy Royaux, Sebastiaan Vandorpe, Maxim en Matthieu Van Eeckhout.

SK Koude Keuken – KG Witte Beer 1-1: KG Witte Beer domineerde quasi een decennium het Brugse Bedrijfsvoetbalwereldje met zes titels op rij (van 2005 tot 2010), provinciale triomfen en bekeroverwinningen. De voorbije twee seizoenen drong zich echter stilaan een noodzakelijke generatiewissel op. Terwijl de club daardoor op sterven na dood was verwezenlijkte Frederik Vanneste wat weinigen voor mogelijk hielden, met name een serieuze verjongingskuur doorvoeren die bovendien ook nog eens sportief succesvol blijkt te zijn. We lieten Frederik zelf zijn verhaal doen “ Na mijn jeugdjaren bij VV Jong Male tekende ik een aansluitingskaart bij Witte Beer toen ik nog met mijn middelbare studies bezig was. Ik keek toen echt op naar die oudere spelers die mij warm onthaalden en bovendien ook nog met sprekende resultaten uitpakten. De voorbij seizoenen was ik niet meer zo actief bij het clubgebeuren betrokken. Het studentenleven in Kortrijk en later in Leuven eiste zijn tol en conditioneel was zelfs het niveau van het bedrijfsvoetbal voor mij te hoog gegrepen. Wanneer ik echter hoorde dat er geen aflossing van de wacht meer was besloot ik zelf om nieuwe spelers te rekruteren. Omdat ik pas mijn rechtenstudies achter de rug had kende ik nog wel een aantal gasten in het studentenwereldje die aardig tegen een balletje konden trappen en bereid waren om onze rangen te versterken. Mijn broer Olivier had dan weer zijn studentikoze contacten in Gent. Van de oude garde bleven Yves Cools en Guy Royaux op post terwijl we, in geval van nood,  steeds een beroep mogen doen op Frederik Tourlamain en Steve Dejaeghere. Met o.a.de zoon van oud-speler Rik Bailliu, Gieles, in het team blijft er een extra link naar het verleden voor wat de sportieve knowhow en logistieke ondersteuning betreft.

Onverwachte meevaller

De zoektocht naar veel nieuwe spelers verliep dus tegen alle verwachtingen in vrij probleemloos maar we zijn nog aangenamer en positiever verrast dat ook op sportief vlak de puzzelstukjes zo perfect in elkaar zouden vallen. Vrij snel was iedereen op elkaar ingespeeld en naast het nodige technische vermogen is er onderling voldoende begrip om goede afspraken te maken. We hebben gelukkig een ruime kern en voorlopig wordt er niet gemopperd als er eens ééntje naast de selectie valt. Duimen maar dat die mentaliteit intact blijft. Zolang de resultaten blijven zie ik geen problemen en vermits we heden slechts onze eerste puntendeling moesten toestaan is de groepssfeer opperbest. De kampioenen verdienden heel zeker dit gelijkspel want  ze staken zeer sterk van wal nadat ik zelf eerst op de dwarsbalk kopte. Daarna volgden echter tal van doelrijpe kansen voor Koude Keuken die, gelukkig voor ons, niets opleverden. In de herneming waren de rollen omgekeerd en gaf onze fysieke paraatheid de doorslag. Toch keken wij tegen een achterstand aan als thuisdoelman Ricky Begeyn zijn overbuur Thomas Van Belleghem in twee tijden het nakijken gaf. Gelukkig restte er ons nog zo’n tien minuten. We zetten alle zeilen bij en invaller Max Dugardein hees ons nog met een afgeweken bal op gelijke hoogte. Iedereen was achteraf  tevreden met dit billijk resultaat na een ware propagandamatch voor het bedrijfsvoetbal. We voeren dus verder nog steeds zonder nederlaag de klassering aan en we hoeven onze ambities niet langer te verbergen…” zo besloot Frederik vol vertrouwen.

Brugsch Handelsblad 10/10/2014

FC Den Comptoir meteen in een favorietenrol ! Reeks 2

Bij FC Den Comptoir bemerken we op de foto staande van links naar rechts Nick Dhoest, Marnik Quicke, Jurgen Gilliaert, Renaat Vandewalle, Yves Van Craeynest, Bart Depoorter, Sven Mouquet, Dries Sette, Matthias Van Acker, Filip Van Cauwenberghe, Jan Lambrecht, John Feremans en Gilbert De Riemaecker(secretaris). Gehurkt in dezelfde volgorde zitten Steve Beyne, Stijn Candries, Wesley Van Acker, Sven Eeckelo, GlennVerbouw, Steven Vanacker, en Youri Peuteman.

FC Den Comptoir – Galatasareiger 3-1: Niettegenstaande FC Den Comptoir één van de twee nieuwkomers is in het Gewest Brugge beschikt het team toch over een pak ervaren spelers die een verleden hebben in het Bedrijfsvoetbal. We denken hierbij bv. spontaan aan goalie Matthias Van Acker en spits Jürgen Gilliaert om er slechts een paar te noemen… Gerechtigd correspondent Gilbert De Riemaecker beleefde ook de gloriejaren bij Siemens terwijl sponsor Nick Dhoest steunpilaar en smaakmaker was bij het vroegere Westinform/De Chalet. Manusje van alles Nick Dhoest doet zijn verhaal. “ Ergens kan je inderdaad spreken van een heropstart van opgedoekte ploegen als Westinform, De Chalet, FC Oud Gemeentehuis… Het initiatief om terug uit te pakken met een ploeg in jullie verbond komt trouwens van mijn zoon Sven, onze kersverse voorzitter, die reeds als ukkie mijn trouwste supporter was op zaterdagmiddag. Ons kent ons en dank zij de uitgebreide vrienden- en kennissenkring van onze spelersentourage beschikken we over een ruime spelerskern en hadden we geen rekruteringsproblemen. Gelukkig maar want deze middag moesten we reeds de afwezigheid een zevental sterkhouders opvangen. Enkelen van hen beweren trouwens dat ze kampen met blessures gerelateerd aan het kunstgrasveld…?

Hooggespannen verwachtingen

Dit belette ons echter niet om het duel met die andere nieuwkomer Galatasareiger naar onze hand te zetten. Youri Peuteman die, na 4 jaar inactiviteit, zijn voetbalschoenen nog eens aanbond beloonde midden het eerste bedrijf ons dominant voetbal. Met een ongelukkige owngoal hielp Sven Mouquet Galatasa weer langszij. Kort na de pauze etaleerde Yves Van Craeynest nog eens zijn vroegere torinstinct en Dries Sette gaf de moegestreden gasten daarna de doodsteek. Alles verloopt dus voor ons naar wens in deze prille campagne. Toch zou de leeftijd van sommige spelers een probleem kunnen worden en dit kostte ons zelfs al eens puntenverlies. Hopelijk trekken we hieruit onze conclusies en gaan we bij een riante voorsprong niet langer blind naar voor stormen. We moeten vooral leren doseren op ons groot terrein want we beschikken zeker over het technisch vermogen en de ervaring om een match te controleren. De groepsgeest is bovendien voorbeeldig en onder leiding van coach John Feremans is er discipline, structuur en een duidelijke lijn… Met daarbij nog een goeie taakverdeling, samenwerking en organisatie vanwege het bestuur geeft dit een prettig gevoel. We steken onze ambities absoluut niet onder stoelen of banken want we willen op zijn minst graag promoveren volgende lente. Omdat we kameraadschap hoog in het vaandel dragen biedt deze club ons tevens de ideale opportuniteit om op een gezonde en aangename wijze de gesmede vriendschapsbanden te onderhouden” zo besloot olijke Nick met een tweede prioriteit.

Brugsch Handelsblad 12/09/2014

Spannende tijden voor Galatasareiger !

  1. Galatasareiger moest nipt de duimen leggen tegen MLF maar mag op een geslaagde start terugblikken. Op de foto herkennen we rechtstaand van links naar rechts Stefan Pieters, Laurens Theys, Pieter Volcke, Stijn Pollentier, Simon Beernaert, Venerick Vanhee, Laurens Vandeweghe, Quinten Lefevre, Roel Sanders en gehurkt Frederik Arnou, Laurens Lamiroy, Willem Lamiroy, Maxim Pupe, Gilles D’hooghe en Klaas Willaert. 

Reeks 2

Galatasareiger – FC MLF 0-1 : Na de geslaagde bekerouverture van vorige week waarbij de nieuwkomer in de afsluitende penaltyreeks de Gistfabriek naar de Beker Dykmans verwees bleven de verwachtingen voor het competitiedebuut tegen de youngsters van FC MLF uiteraard hooggespannen. We legden achteraf graag ons oor te luisteren bij de plaatselijke aanvoerder Laurens Theys.

“ Eigenlijk zijn wij een satellietploeg van de Blauwe Reiger, de tennisclub van ’t stad. In navolging hiervan is het doel van ons voetbalproject om ook de ploeg van ’t stad te worden. Een boude uitspraak die je vanzelfsprekend met een korreltje zout moet nemen. We weten onszelf heus wel te relativeren maar op termijn zijn we desalniettemin erg ambitieus. We zijn allemaal sportieve makkers en de voetbalcampagne begint zo ongeveer als het tennisseizoen er bijna op zit. Het was dus geen moeilijke keuze om een middel te vinden om onze conditie in de wintermaanden te onderhouden. Bovendien kunnen we zo eveneens de goede groepssfeer onderhouden en bijhorende randactiviteiten organiseren. Weinig spelers uit ons midden hebben een echt voetbalverleden en zelf speelde ik nauwelijks drie jaar bij de amateurclub VK Verbandt. Onze kern wordt trouwens ook verder aangevuld met squashfanaten van Piramid en bij deze moet ik zelfs onze voorzitter, Kasper De Wulf, verontschuldigen aangezien hij als delegatieleider van Piramid op het EK in Nottingham vertoeft. Met een inloopperiode van nauwelijks een vijftal oefenwedstrijden mogen we niet meteen hopen op sprekende resultaten.

Zaaien om te oogsten.

Toch waren we heden de evenknie van een weliswaar verzwakt MLF. Geen van beide clubs slaagde er eigenlijk in om overtuigend zijn stempel te drukken in een kansarme ontmoeting. Een infiltratie van onze Gilles D’Hooghe verdiende een betere afloop maar de overmacht bleek te groot. Bij het ingaan van de rust mochten we zelf ook een kaars branden als Toon Smets zich verstapte toen hij, alleen voor doel, wou afdrukken. Een terechte strafschopovertreding van Klaas Willaert, loepzuiver omgezet door Thibaut Van Zwijnsvoorde, besliste uiteindelijk over winst en verlies…

Het is voor ons nu vooral wennen aan de nieuwe competitie. Naar de toekomst toe koesteren we echter wel degelijk ambities. Omdat we niets aan het toeval willen overlaten hebben we zelfs Stefan Pieters als technisch directeur aangesteld en op zijn schouders rust de verdere sportieve uitbouw van het geheel. Met het aantrekken van Alex Hautekiet (ex-Witte Beer) die vanaf december 2014 speelgerechtigd is realiseerde Stefan bovendien reeds zijn eerste transfer.”, zo besloot de 26-jarige kapitein die persoonlijk ook een paar beslissende wendingen in zijn jonge leven tegemoet gaat want hij stapt zaterdag 13 september in het huwelijksbootje en tegelijk gaf hij inmiddels zijn job bij de aankoopdienst van Exellent op om als zaakvoerder in het familiebedrijf Fribona zijn ondernemersdroom waar te maken…!

Laurens Theys (speler en penningmeester v/d ploeg)

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 11/04/2014

Finale Beker Frans Dykmans

  

                         SODIBRUG                                                                                                    FC  MLF

Hongerige Youngsters

Sodibrug – FC MLF 0-2 : Sodibrug, op een zucht van de titel in Reeks 2, kreeg in de eindstrijd van de Beker Dykmans een bijkomende mogelijkheid om deze campagne  extra sportieve glans te geven. De stadsequipe, in een favorietenrol, dwong in de aanhef wel een licht veldoverwicht en meer balbezit af zonder echter de gastdefensie in verlegenheid te brengen. Het was integendeel de kustploeg die voor de eerste echte dreiging zorgde.  Robin Maertens stuurde Laurens Lannoye diep maar goalie Pieter-Jan Deschepper anticipeerde gevat.  Er werd op het scherp van de snee geacteerd en de snelle, wendbare R. Maertens bleef de boeman voor de thuisafweer. Het duo L. Lannoye- Lorenz Soete kon helaas zijn infiltratie niet verlengen en zelf knalde hij van dichtbij op de boarding. Sodibrug kon daar aanvankelijk slechts een afstandschotje van Kevin Laethem tegenover stellen. Op het halfuur claimden de stadsjongens vergeefs een penalty omwille van handspel maar de ref liet doorspelen. In de slotminuten van de eerste periode kwam Sodibrug toch twee maal dicht bij de openingstreffer. Doelman Simon Rogge pareerde echter de gevaarlijke uithaal van Hannes Van Eenoo en hij bracht ook redding met de vuist op een indraaiende hoekschop van Dieter Demilde.

Terug uit de kleedkamers namen de agressievere en gretiger bezoekers nadrukkelijk het heft in handen. PJ Deschepper misrekende zich compleet op een verre botsende bal van Nick Verleye maar het leder strandde gelukkig op de bovenkant van de lat. Een bijzonder energiek MLF heerste nu in het steunvlak maar kapitein L. Lannoye bleef tot tweemaal toe op zijn honger. De partij viel daarna wat stil zodat Sodibrug terug de evenknie werd van zijn opponent.  Het hometeam wou met de inbreng van Steven De Smet, na een uur, het pleit in hun voordeel beslechten maar die tactische wissel werd in de kiem gesmoord… Even later ging hun sluitstuk immers zwaar in de fout bij een hoekschop van Robin Maertens en Toon Smets mocht van dichtbij dit flatertje afstraffen.  Na een vermeende nieuwe corner van opnieuw Maertens ontstond een scrimmage voor het plaatselijke doel. Deschepper was weer niet bij de pinken maar L. Soete viseerde de dwarsbalk. In de herneming stelde L. Lannoye met een pegel de zege veilig want tijdens de resterende tijd hing Sodibrug in de touwen.

 

 WINNAARS FC MLF WINNEN DE FINALE BEKER DYKMANS - LAURENS LANNOYE KRIJGT DE BEKER OVERHANDIGD DOOR DHR. FRANS DYKMANS

Bert Van Rossem (coach FC MLF)

Dankbare bende

Deze 46-jarige zakenman die actief is in immobiliën, bouwprojecten en autoverkoop heeft een voetbalverleden bij FC Beerschot en FC Wilrijk en door omstandigheden verzeilde hij zo’n  acht jaar geleden aan de kust. “ Op zondagvoormiddag gaan wij met een vriendenkring  fietsen en de oprichters van FC MLF Laurens Lannoye en Pieter Deceuninck maken soms deel uit van dit groepje waardoor de link met MLF snel duidelijk is. Toen ik gevraagd werd om de sportieve leiding wat in goede banen te leiden wou ik die uitdaging enkel aangaan mits er  goede afspraken werden gemaak. Zo worden bijvoorbeeld geen vier wissels meer doorgevoerd halfweg om iedereen te plezieren en de fun moet uiteraard blijven maar het liefst ook in combinatie met het resultaat. En ik moet eerlijk toegeven dat die jolige, studentikoze vrienden die reeds van in de puberteit samen shotten de boodschap goed hebben opgepikt. Bijgevolg is dit resultaat dan ook weer geen toeval. De hele ploeg heeft zich echt voorbereid en naar dit ultieme duel toegeleefd. Begrijpelijk dat de ontlading na de positieve afloop dan ook bijzonder groot was. FC MLF pakt dus een eerste prijs in hun tweede seizoen en de progressiemarge is nog vrij groot. We zien reikhalzend uit naar de bevestiging en we willen echter geen stappen overslaan. De titel in onze reeks mogen we slechts ambiëren als we ons ook kunnen meten met de topploegen. Momenteel zijn er teveel jongens die in de examenperiodes ontbreken waardoor we ons  onmogelijk  op evenwaardige manier met die concurrentie kunnen  meten. Als we de ruggengraat van het elftal behouden en als er straks enkele tenoren afgestudeerd zijn mogen we ook hogere ambities koesteren. Nu zou bijvoorbeeld een promotie een vergiftigd geschenk zijn  want veel verliezen in een hogere  reeks is ook niet bepaald bemoedigend. Maar intussen hebben we vandaag toch bewezen dat we mits motivatie en een goede ingesteldheid toch evenzeer ons mannetje kunnen staan” zo besloot Bert zijn realistische analyse.

BEKER BRUGSE SPORTRAAD

   

                           SURFERS PARADISE                                                                             SK KOUDE KEUKEN

Driemaal is scheepsrecht

Surfers Paradise – SK Koude Keuken 0-2 :  In deze heruitgave van de finale van 2012 kreeg Koude Keuken voor de derde maal op rij de mogelijkheid op een bekertriomf maar ook de Surfers hadden een bekerreputatie hoog te houden…

De kustploeg stak het sterkst van wal met een uitbraak van Dorian Tsetis.  Libero Thimoty Vandenbilcke kon hem nog net de pas afsnijden.  Het antwoord van Koude Keuken bleef echter niet lang uit. Na een rush van de snelle Tom Van Regenmortel op de rechterflank was Mike Demon gelukkig de goed gevolgde Randall Vanhoutte te snel af.  De bezoekers bleven aan zet  maar Stijn Pillen besloot voorlangs, Pieter-Jan Maeyaert  trapte iets te onzuiver en Thomas Bekemans drukte veel te onbesuisd af. Op een doorgekopte bal talmde bezoeker Anton Paloka te lang waardoor Vito Van Laeken nog in extremis kon tussenbeide komen. De Surfers kregen het hard te verduren en Mattijs Stroo nam doelman Dieter Zutterman zwaar op de korrel vanuit de tweede lijn. Ook Paloka mikte, in de draaibeweging ,nog eens voorbij de tweede paal. Aan de overzijde pakte Kristof Rozé uit met een knappe dribbel waaraan  Björn Despeiegelare helaas geen verlengstuk kon breien. De laatste goede kans van het eerste luik was alweer voor Koude Keuken maar Paloka liet zich de bal uit de voeten graaien door Zutterman.

Koude Keuken bleef ook na de wissel de toon aangeven maar met een snellere omschakeling probeerden de Surfers het tij te keren. Zo serveerde Rozé, na een perfectie controle, panklaar voor Armin Wintein die het orgelpunt niet kon plaatsen. Rozé probeerde het dan maar zelf doch zijn schicht verdween langs de verkeerde kant van de staander. Na dik drie kwartier kreeg Koude Keuken eindelijk loon naar werken wanneer PJ Maeyaert  het voorbereidende werk van Hannes Swimberghe verzilverde. Bij de Knokkenaars ontbrak vooral diepgang in de opbouw en als Wintein toch eens door de buitenspelval glipte moest hij te ver uitwijken. Toen ouderdomsdeken Ricky Begeyn  met de vuist moest tussenbeide komen aan de rand van de zestien miste Rozé beheersing om de rebound om te buigen in de gelijkmaker . Weinig later lag Begeyn  met een gemeten verre uittrap aan de basis van het eindverdict. R. Vanhoutte was er immers als de kippen bij om daarop de “lokale” defensie te grazen te nemen.  De Surfers konden geen vuist meer maken en ontsnapten nog aan grotere verliescijfers omdat Zutterman het knappe afstandschot van Paloka uit de kruising zweefde.

WINNAARS SK KOUDE KEUKEN KRIJGEN BEKER OVERHANDIGD DOOR DE GEW.VZ. HERMAN VERMEULEN (man met het witte hemd)

Maxim Daveloose ( SK Koude Keuken)

Onverhoopt…

De 22-jarige Maxim , die werken in de voedingssector combineert met studies in de vastgoedbranche was duidelijk één van de sterkhouders in de verdediging van de bekerwinnaar die moeiteloos overeind bleef.” Mijn voetbal roots liggen bij de jeugd van SV Oostkamp waar ik het op vijftienjarige leeftijd voor bekeken hield omdat ook tennis en atletiek mijn interesse wegkaapten. Via de minivoetbalvrienden Tom Van Regenmortel, Pieter-Jan Maeyaert, Mattijs Stroo en Hannes Swimberghe in het team van Roland Boterman belandde ik een paar jaar terug bij Koude Keuken. Aanvankelijk werd ik als flankaanvaller uitgespeeld en het was nu pas mijn derde match als voorstopper maar die rol bevalt me wel en zowel met Bart Hernou als heden met Timothy Vandenbilcke loopt de samenwerking gesmeerd.  We bleven goed in de organisatie en we gaven daardoor weinig weg aan de Surfers die ik toch sterker had verwacht . Op basis van de kansen hadden wij zelfs de wedstrijd vóór de rust reeds kunnen beslissen. Nu hielden wij er wat langer de spanning in maar dit resultaat is hoe dan ook een mentale opsteker voor de competitietopper  van de volgende speeldag tegen VK Van Waes. Na de nederlaag van vorige week zijn we verplicht om te winnen en we geloven nog in onze titelkansen. Hoe dan ook niets hoeft voor ons en dat we voorin meedraaien tot op het einde is ook voor ons een verrassing nadat we in de vorige campagnes tegen de degradatie moesten vechten.  We bleven echter dit speeljaar in de winning-mood en dan krijg je een spelersweelde die zelfs positieve selectieproblemen met zich mee brengt. En als we uiteindelijk toch naast de oppergaai grijpen dan rest ons altijd nog herkansing in de Provinciale Bekerfinale op 10 mei in Ardooie om in schoonheid het seizoen 2013-2014 af te sluiten” zo eindigde Maxim onze korte babbel met een optimistische afsluiter.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 07/03/2014

SODIBRUG

Sodibrug is wel de lijstaanvoerder in reeks 2 maar maakt zich tegelijk zorgen om de clubkas. 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Hannes Van Eenoo, Karel Masureel,Lode Van Overschelde, Robbe Debruyne, Jeroen Hap, Tom Boussy, Steven Desmet, Frederik Carpels en gerechtigd correspondent Dirk Van Parijs.

Gehurkt in dezelfde volgorde :

coach Ronald Haesebrouck, Wim Van der Plaetse, Lieven Geerardyn, Maarten Decroos, Kevin Laethem, Dieter Demilde en afgevaardigde Danny Knockaert. Thomas Taecke en Mathieu d’Anvers , beiden gekwetst ontbreken nog op de foto.

Voortbestaan in gevaar !

Sodibrug – Atletico La Ra 3-1: Sodibrug, opgericht in de zomer van 1990, werd na vorig seizoen ei zo na opgedoekt maar timmert intussen op sportief vlak weer ijverig en met succes aan de weg want ze voeren de rangschikking aan in reeks 2 en ze plaatsten zich voor de finale van de Beker Dykmans op 5 april a.s. Gerechtigd correspondent Dirk Van Parijs, één van de stichtende leden geeft meer tekst en uitleg. “Als voormalig medewerker en later diensthoofd van de stedelijke sportdienst ben ik inderdaad nauw betrokken geweest met het reilen en zeilen binnen onze stadsvoetbalploeg. Samen met onze gedreven ex-coach en bezieler Marc Herremans beleefde ik onvergetelijke hoogtepunten bij onze vereniging. Routiniers als Dirk Hinderyckx, Dennis Van Wijck, de onverslijtbare André Bossu en andere monumenten zorgden voor een stevig en weerbaar geheel. Het plotse en onverwachte overlijden van onze betreurde Marc betekende niet alleen een verschrikkelijk drama voor zijn gezin en familie maar was tegelijk ook een zware opdoffer voor onze club. Marc was werkelijk energiek met alles begaan. Op administratief en organisatorisch vlak kon ik wel deels zijn taken overnemen maar zijn sportieve begeestering was helaas moeilijker om over te dragen. Ik kwam na mijn pensionering logischerwijze ook minder in contact met de collega’s maar gelukkig vonden we in Ronald Haesebrouck toch de geknipte persoon om de coaching in handen te nemen. En dit was blijkbaar ook geen slechte keuze vermits hij in deze campagne het elftal weer op de rails zette. Dank zij een nieuwe zege zetten we heden opnieuw een stap in de goede richting. Nochtans zag het er aanvankelijk weinig rooskleurig als we erg vroeg door Stijn Bulcke op achtervolgen werden aangewezen. Gelukkig stelde Kevin Laethem met een verre pegel snel orde op zaken en nog binnen het openingskwartier maakte diezelfde Laethem er op aangeven van Maarten Decroos 2-1 van. In de herneming bleven we echter lang op onze honger en pas in de slotminuut bracht Decroos de verlossing.

Opdracht volbracht dus zo vatte ook Ronald Haesebrouck de confrontatie samen maar tegelijk wacht volgende speeldag met de trip naar FC MLF , tegelijk de tegenstander in de finale van de Beker Dykmans, alweer een zware opdracht. “ Bovendien gooit de krokusvakantie roet in het eten en zullen we een aantal sterkhouders moeten missen. We tellen weliswaar vier punten voorsprong op FC Taxi OTO/Hit FM maar de Bredenaars hebben één match minder gespeeld en we moeten hen ook nog in een rechtstreeks duel bekampen. Het kampioenschap in reeks 2 kan dus nog alle kanten uit maar ons seizoen is nu reeds geslaagd. Niets moet maar alles mag en de samenhorigheid in onze groep is een sterk wapen om te geloven in een goede afloop. Het zou in ieder geval een opsteker zijn om mensen te overtuigen ons budget wat te spijzen want nu onze werkingsgelden de Stad Brugge fors werden teruggeschroefd zijn we quasi genoodzaakt om naar een sponsor te zoeken om te overleven. Jammer dat deze zorgen een beetje onze spelvreugde overschaduwen maar ik durf toch te hopen op een haalbare oplossing” zo besloot Ronald realistisch.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 24/01/2014

FC  MLF

Het door de examens zwaar geteisterde FC MLF bleef logischerwijze met lege handen achter. 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Bert Van Rossem, Robin Maertens, David Delanghe, Jasper Blanckaert, Dario Braem, Mathieu Verheecke, Nick Verleye en Erwin Braem

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Simon Rogge,Giovanni Demeyere, Pieter Devreese, Tom Van Poelvoorde en Roderik Savels.

Niet op onze waarde geklopt!

FC MLF – FC Taxi OTO/HitFM 0-3:  FC MLF , de afkorting voor man loves football, is een studentikoos clubje dat pas in de lente van 2011 het levenslicht zag. De 22-jarige voorzitter en derdejaarsstudent handelswetenschappen, Laurens Lannoye,  stond mee aan de wieg. “De meeste van onze spelers kregen een jeugdopleiding bij FC Knokke of FC Heist maar moesten noodgedwongen afhaken omdat het als kotstudent onmogelijk werd nog langer geregeld de oefensessies bij te wonen. Om tijdens het weekend toch verder samen onze geliefkoosde hobby te kunnen beoefenen werd aan een eigen ploeg gedacht. Het goed gestructureerde bedrijfsvoetbal, binnen de schoot van de Belgische Voetbalbond,  bood ons ideale voorwaarden. Het eerste seizoen betaalden we vanzelfsprekend leergeld, tijdens de vorige campagne stak er al duidelijk meer regelmaat in onze prestaties en in dit speeljaar verliep alles zelfs uitstekend naar wens. Tot het psychologische keerpunt, een onverdiende nederlaag op het veld van leider Sodibrug, de veer wat brak. Na de nul op zes uit de voorbije twee duels tegen RC Jaguar en FC Taxi OTO/Hit FM maken we geen promotiekans meer tijdens deze competitie. Voor de match van heden hadden we trouwens ook helemaal geen puntengewin ingecalculeerd. We verschenen immers te fel gehavend aan de aftrap. Zelf kon ik samen met mijn broer en een paar andere sterkhouders niet aantreden wegens examens. Bovendien moest certitude Tom Deschepper werken en misten we onze topschutter Lorenz Soete zodat de gasten het niet zo moeilijk hadden om de aansluiting bij de top te behouden. Met onze coach Erwin Braem als gelegenheidsreferee bleven we aanvankelijk nog overeind maar geleidelijk aan werd de overmacht te groot en trokken de Bredenaars met goals van Steve Neels, Lesley Deckmijn en Arne Lingier aan het langste eind. Je hoort ons echter niet klagen want wellicht is het voor ons jonge team nog een jaartje te vroeg om te promoveren. Bovendien maken we straks toch nog een unieke kans om een eerste prijs(je) binnen te halen vermits we ons plaatsten voor de finale van de Beker Dykmans. Lijstaanvoerder in reeks 2 en titelkandidaat bij uitstek, Sodibrug, wordt dan wel onze opponent maar we geloven rotsvast in onze kansen. Tot slot wil ik langs deze weg nog even aankaarten dat er voor onze wedstrijd geen scheidsrechter was aangeduid en dat vooral de communicatie hieromtrent te wensen over liet. Onvoorzien, onvoorbereid en zonder aangepaste uitrusting of schoeisel heeft  onze afgevaardigde Erwin Braem ons gelukkig voortreffelijk uit de nood geholpen. Voorts wil ik als afsluiter een warme oproep doen naar het Gewestelijk Bestuur om hun beleid zo transparant, aanvaardbaar en begripvol te voeren”  zo eindigde Laurens onze korte babbel.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 17/01/2014

VK VAN WAES

De meesterschap van de kampioenen was misschien in deze competitie niet zo overweldigend als de voorbije jaren maar toch blijft VK Van Waes altijd een titelfavoriet bij uitstek. 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Peter Van Praet, Gregory De Vroe, Gilles Lietaer, Björn Vandenberghe, Francis Laflere, Philippe Winnock De Grave en afgevaardigde Tim Van Hollebeke.

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Paul en Vincent Winnock De Grave (secretaris), Nick Liefhooghe, Wouter Vanderheere, Bernard Rossel en Peter De Sutter.

Terug op het goede spoor.

VK Van Waes – TC Azalea 3-1: Toen VK Van Waes in mei 2003 het levenslicht zag deden voorzitter Piet Van Waes en zijn broer Carl eerder  ervaringen op in het bedrijfsvoetbal vermits ze al occasioneel aantraden bij KG Witte Beer. Gerechtigd correspondent en smaakmaker Vincent Winnock De Grave blikt nog even terug in de tijd. “ Ik kwam pas vanaf het tweede seizoen, op verzoek van mijn neven Piet en Carl, hun rangen versterken omdat ik daarvoor nog actief was bij SV Veurne. In deze beginjaren presteerden wij vooral erg wisselvallig en die groeipijnen waren hoofdzakelijk te wijten aan het studentikoze karakter van onze vereniging. Vaak waren er op cruciale momenten nogal wat belangrijke basisspelers afwezig omwille van examens, stages, skivakanties en andere reisjes…  Het gebrek aan regelmaat in onze prestaties was dus het logische gevolg van dit sporadische absenteïsme. In de loop der seizoenen won de groep duidelijk aan maturiteit, werd alles ook organisatorisch beter gestructureerd en met een evenwichtiger tactische onderbouw lieten de resultaten niet langer op zich wachten. Ons elftal bestond immers niet louter meer uit vrienden van Carl en Piet maar ook uit vrienden van vrienden en iedereen binnen onze rangen kon op een vorming of jeugdopleiding bij een werkende club terugblikken. In de lente van 2011 behaalden we onze langverwachte eerste titel die we ook in 2012 en vorig jaar konden verlengen. In 2012 veroverden we eveneens de Beker Dykmans en na de vorige campagne schreven we de dubbel op onze naam. Dit speeljaar verliep echter heel wat stroever. We traden reeds een paar keer onvoltallig aan en we moesten, helaas,  zelfs al een keertje forfait geven of een wedstrijd voortijdig beëindigen omdat er niet genoeg effectieven op het terrein overbleven. Het tijdelijk afhaken, om beroepsredenen, van sterkhouders  als Björn Vandenberghe, Peter De Sutter en Gilles Lietaer om slechts die te noemen, lag mede aan de basis hiervan en als op hetzelfde moment hun vervangers evenmin beschikbaar zijn ontstaan er problemen… Gelukkig viel alles terug in zijn plooi de voorbije weken. Mede dank zij  een gezonde vechtlust vonden we opnieuw onze drive en het was belangrijk om in de wedstrijd tegen Azalea verder te bevestigen. Met bezoeker Steven Meyns als gelegenheidsscheidsrechter hadden we aanvankelijk de bovenhand. Als mijn broer Philippe me in het straatje stuurde trof ik de staak maar gelukkig was B. Vandenberghe goed gevolgd om de score te openen. Via een deviatie aan de eerste paal liet Olivier Vergé alles herdoen. Na de break kon ik gelukkig profiteren van een misverstand in de gastafweer om weer uit te lopen . Met een trefzekere infiltratie naar binnen telde ik tenslotte Azalea definitief uit. Opdracht volbracht dus en we zijn klaar om in de 10 resterende duels met SK Koude Keuken en KG Witte Beer te concurreren voor de titel. Want laten we duidelijk zijn, onze ambitie is gebleven. Meer zelfs nu we uitgeschakeld zijn voor de Beker willen we heel graag eens  Provinciaal Kampioen worden. Eerder was Bekaert voor ons een maatje te groot, waren we numeriek in de minderheid en tijden s de voorbije lente verloren we met de strafschoppen. Een nieuwe uitdaging moet onze motivatie scherp houden” zo besloot Vincent vol vertrouwen.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 10/01/2014

SK KOUDE KEUKEN

Bij SK Koude Keuken dat samen met VK Van Waes lijstaanvoerder is :

Bemerken we op de foto bovenaan van links naar rechts :

 coach Stefaan Verpoest, Koen Cabooter, Timothy Vandenbilcke, Shane De Clerck, Maxime Saelens, Stijn Pillen, Hannes Swimberghe, Pieter Van Raefelghem, (voorzitter) Jozef De Craecker, en Roger Pattyn ( ondervoorzitter Brugge-Kust )

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Matias Verhaege, Ricky Begeyn, Kurt Hongerloot, Anton Paloka, Thomas Bekemans en (secretaris) Bart Hernou,(Randaal Vanhoutte ontbreekt nog op de foto).

Fots Armenonville – SK Koude Keuken 0-2 :  De bezoekende ploeg is één van oudste clubs binnen het Gewest en viert in 2015 zijn gouden jubileum want de club werd in 1965 als SK Motogroup boven de doopvont gehouden. Roger Pattyn, Ondervoorzitter van het Gewest Brugge en lid van de Provinciale Commissie, frist ons geheugen op. “ Ik was medeoprichter van het elftal dat het levenslicht zag binnen de schoot van het metaalconstructiebedrijf Motogroup. Aanvankelijk speelden we louter met werknemers van het bedrijf maar intussen is onze huidige voorzitter Jozef De Craecker nog het enige personeelslid dat overblijft. Uit de gouden jaren, toen we ook rekruteerden uit de amateurclub Brugse Leeuwkens,  onthoud ik natuurlijk onze titel in 1989 en Bekerwinst in 1996 maar de terugval was niet te vermijden en een generatiewissel drong zich op. In 1999 promoveerden we weer naar de hoogste afdeling en een nieuwe lichting hield ons overeind. Wanneer ook deze steunpilaren als Dirk Mycke, Luc Boone, Jan D’Hiet, Gunther Leenders, Ludo Dufour… om er slechts enkelen te noemen, afhaakten en het bedrijf de subsidiekraan dichtdraaide volgde een fusie met Los Amigos. Sportief scheerden we nadien toppen met Bekerzeges in 2004 en 2005. Maar aan het eind van het voorbije decennium bleek alweer een spelersinjectie noodzakelijk en bestuurlid Roland Boterman hielp ons ditmaal uit de nood met bekenden uit zijn minivoetbalentourage. Tijdens de voorbije twee campagnes bleken al deze nieuwe gezichten nog niet op elkaar ingespeeld maar in dit speeljaar vielen heel wat puzzelstukjes in elkaar en halfweg het seizoen delen we samen kampioen Van Waes de leiding”.

Tegen Fots kwam het er dus op aan om geen steken te laten vallen. Koude Keuken stak, na een korte studieronde, het eerst de neus aan het venster maar Thomas Bekemans kopte nipt naast. Gedreven door de wind deelde het hometeam de lakens uit wat resulteerde in halve kansjes en afstandschoten. Op het halfuur had Fots pech toen Michael Dury de buitenkant van de staander trof. KK repliceerde via Shane De Cleck en Anton Paloka die er evenmin in slaagden om de ban te breken. Midden het tweede luik etaleerde debutant Paloka toch zijn torinstinct want als hij alleen op de thuisgoalie mocht afgaan miste hij zijn entree niet. Hierna zetten de bezochten alles op alles. De Bruggelingen moesten achteruit en het was nu aan Ricky Begeyn om tot driemaal toe zijn klasse te demonstreren en Koude Keuken overeind te houden. Het lokale slotoffensief bood de opportuniteit de tegenaanval uit te spelen en bij zo’n uitbraak kon Randall Vanhoutte de verlossende 0-2 binnenschieten. De bezoekende coach Stefaan Verpoest was vanzelfsprekend tevreden met de belangrijke drie punten maar hij bleef tegelijk vrij nuchter in zijn wedstrijdanalyse en de prestaties van zijn gabbers. “We hadden het vandaag behoorlijk lastig tegen een sterke tegenstrever die wellicht meer verdiende. Toch ben ik vooral tevreden dat ons rotatiesysteem rendeert. De jongeren binnen ons geheel hebben natuurlijk aan maturiteit gewonnen en vinden elkaar ook  gemakkelijker. Even belangrijk echter vind ik persoonlijk dat iedereen nu meer speelgelegenheid krijgt en dit komt de uitgebalanceerde samenhorigheid duidelijk ten goede. Om de titelverdediger Van Waes naar de kroon te steken missen we echter nog wat duelkracht en moeten we fysiek sterker worden. Een plaats binnen de top drie lijkt me eerder realistisch en uiteraard kunnen we ook nog in de finale van de Beker Brugse Sportraad tegen de Surfers de kroon op het werk zetten” zo besloot Stefaan hoopvol.

FOTS ARMENONVILLE

Fots Armenonville verdiende duidelijk een gelijkspel in de ontmoeting met SK Koude Keuken maar bleef helaas met lege handen achter.

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

 Franky Nierynck, Letchi Musayev, Ilias Lahlib, Björn Clinck, David Glorieux, Christophe Sel, Steve Douterlungne, Chris Janssens, Niko De Pauw en Yordi Torrekens 

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Jan Willems (secretaris), Michaël Mergaert, Pedro Clovijn, Francis Ingelbrecht, Gaëtan Seldenslach, Jimmy Cabeke en Andrew Dereere.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 03/01/2014

FC SARO - VERPAKKINGEN

Hekkensluiter FC Saro Verpakkingen heeft wel nog twee wedstrijden tegoed en kan op de volgende speeldag in een rechtstreeks duel de rode lantaarn doorgeven aan KV Rust Roest. 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Ronny Millet, Mathias Vandamme, Davy Vereecke, Nicolas Wimmens, Nicolas De Brabander, Thijs Tanghe en Jonas Caenepeel

Gehurkt in dezelfde volgorde :

        Gunther Marcus, Björn Caenepeel, Koen Nevens, Stijn Boel, Dieter Gillis, Sebastiaan Hermans en Emiel Buyse.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 13/12/2013

VK DE RESE/KEYPHARM

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Wesley Decuypere, Mathias Welvaert, Niels Deleu, Sven Vandepitte, Kevin Gadeyne, Björn Lambert, Michaël Dezutter, Eddy Vandenbosch en Manu Vandycke.(voorzitter)

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Anthony Lannoo, Chris Deleu, Junior Verbeke, Mike Talloen, Tom Cocle, en Armen Anutyunov.

Terug in opbouw

KG Witte Beer – VK De Rese/Keypharm 2-1 :  Ondanks hun finaleplaats in Beker Brugse Sportraad en het winnen van de Provinciale Beker de voorbije lente hing het voortbestaan van de transportequipe toch aan een zijden draadje en dat voor een club met een geschiedenis van 41 jaar. We legden ons oor te luisteren bij voorzitter Emmanuel Vandycke. “ Onze ploeg zag inderdaad het levenslicht in september 1972 onder naam VK Zam en we rekruteerden dan ook alleen werknemers van dit bedrijf voor ons elftal. Na het failliet van Zam, tien jaar later, was het dank zij de heer Dykmans dat we actief bleven in het bedrijfsvoetbal. Hij stond maakte het immers mogelijk om met vreemde spelers, die niet rechtstreeks verbonden waren met een werkgever, verder te spelen. Onder de naam St.-Patrick Cars verhuisden we van Zeebrugge naar Meetkerke waar de club later met Marnix De Rese (van het gelijknamige transportbedrijf) als aanvoerder ook een nieuwe sponsor vond. De basis werd gelegd voor vele sportieve successen en gebroeders Vercaemst (met Peter en Ward als oprichters van Biover) stonden zelfs soms met zijn vieren tussen de krijtlijnen. Na de verkoop van Biover aan Omega Pharma bleef Peter met Keypharm ook onze sponsor. Rond de millenniumperiode beleefden we onze hoogdagen met twee titels op een rij (1999 en 2000).

Na de ups werden we helaas ook geconfronteerd met de spreekwoordelijke downs. Gelukkig promoveerden we quasi direct opnieuw na een degradatie. Het afgelopen speeljaar werd het echter duidelijk dat we zowel op bestuursniveau als op sportief vlak moeilijke tijden tegemoet gingen. Bovendien werd ons gezin zwaar getroffen door het overlijden van onze dochter. Gelukkig vond ik de energie en de moed terug om me weer ter beschikking te stellen van de vereniging. Met getrouwen als Patrick Daerden, Eddy Vandenbosch, plus aanvoerder en penningmeester Kevin Gadeyne beschikken we trouwens ook over een hecht team dat ruggensteun geeft aan ons elftal. Tijdens het zomerreces verhuisden een viertal spelers naar FC Brazza en opteerde een kwartet anderen opnieuw voor het provinciale voetbal. Vermits ook Sebastiaan Welvaert nog gekwetst buiten strijd blijft verliep het inpassen van de vele nieuwelingen niet van een leien dakje. We zijn momenteel zelfs de hekkensluiter van het klassement. Toch denk ik dat we in het duel van heden tegen KG Witte Beer bewezen hebben dat we stilaan weer naar boven mogen kijken.”

Beide formaties bleken immers tamelijk aan elkaar gewaagd. De iets agressievere tennissers staken het eerst de neus aan het venster. Jan Van Tieghem werd diep gestuurd maar hij geraakte niet voorbij Tom Cocle. De Rese antwoordde met een infiltratie van Mike Talloen en een onzuiver schot van Junior Verbeke. Midden het eerste luik recupereerde J. Van Tieghem een afvallende bal en na een fraaie kapbeweging liet hij pakkeman Wesley Decuypere met een verrassende uithaal kansloos. Na een uitbraak van Kenneth Van Volcem bracht Decuypere nog redding met de voet. Weer uit de kleedkamers tapte De Rese uit een ander vaatje en ze zetten de lokalen zwaar onder druk. Toen een afgeweken vrije trap in de voeten van Sven Vandepitte belandde was alles te herdoen. De Rese ging op zijn elan door maar strandde een paar keer op het kader terwijl een gemaakte goal van de lijn werd gekeerd. Volgens een ongeschreven voetbalwet kregen de bezoekers daarna het deksel op de neus want na een sterk individueel nummertje hield Van Volcem de drie punten voor Witte Beer aan huis. De Rese kan misschien uit hun goede prestatie het nodige vertrouwen putten om op de volgende speeldag de kampioenen van Van Waes het vuur aan de schenen te leggen in hun vertrouwde Blosobasis te Blankenberge.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 06/12/2013

KPSV/De Chalet kreeg een nieuwe uitrusting geschonken door Immo/Casato uit St.-Andries Brugge en in hun flashy outfit 

 bemerken we bovenaan op de foto van links naar rechts :

 afgevaardigde Franky Masselis, Kevin Depoorter, Dries Cloet, Sam Debevere, Sven Mouquet, Steve Beyne, Yves Van de Walle

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Nils Rau, Laurens Vercruysse, Kristof Van Roosebeke, Tyrone Verstraete, Dieter Cornaer, Kevin Dedeyne en (secretaris)  Geert Desmaele. 

Belang van een goede omkadering

KPSV/De Chalet – Fots Armenonville 2-4 :  Dank zij de bezieling van hun 86-jarige erevoorzitter Frans Dykmans werd PSV een begrip in het bedrijfsvoetbal van onze regio en ver daarbuiten. “ In september 1957 werd de productie van Philips in Brugge opgestart. Als Antwerpenaar werd ik er vanaf februari 1958 hoofd van de personeelsdienst en sociale zaken  en een half jaar begonnen we met onze voetbalclub aan de competitie. Vanaf de jaren zeventig beleefden we twee decennia lang onvergetelijke hoogtepunten met gewestelijke en provinciale titels en bekers. We deden toen ook beroep doen op spelers met provinciale en zelfs nationale ervaring en traden lang aan met twee elftallen. Helaas, van zodra de werkende clubs het licht op rood zetten voor hun betaalde spelers begon ook een sportieve terugval. Omdat zelfs het voortbestaan van de ploeg in het gedrang kwam volgde een fusie met Olympos, later omgedoopt tot PSV/De Chalet na de sluiting van de Olympos pub”, zo vatte de heer Dykmans een historie van traditie en uitstraling kort samen…

Philips herrees niet meteen als een feniks uit zijn as maar werd toch nieuw leven ingeblazen. De geestdriftige huidige bestuursploeg met een energieke Martin Willems aan het roer vergadert maandelijks en houdt goed de vinger aan de pols. Tijdens de derde time wordt aan team building gedaan en allerlei activiteiten en attenties zorgen voor een prima groepssfeer. De 63-jarige ondervoorzitter en ploegafgevaardigde Franky Masselis die zijn team wekelijks volgt wekelijks draagt meer dan zijn steentje bij…. “ Over de gloriejaren kan ik niet meespreken want ik ben pas sedert 2008 betrokken bij de club. Ik speelde zelf bij Oostduinkerke en Koksijde waar ik op de militaire basis werkte. Toen ik om familiale redenen naar Brugge verhuisde was ik een tijd actief in het jeugdbestuur en als PR bij Cercle Brugge. Na mijn groenzwarte periode begon het huidige hoofdstuk. In deze wisselvallige campagne kostte de afwezigheid van het spitsenduo ons reeds punten. Na de offday tegen FC AZ’77 en een zaterdag gedwongen rust kwam het duel tegen Fots ideaal om ons te herpakken. We werden echter verrast door de snelle omschakeling van de bezoekers die binnen het halfuur met 0-2 leidden na goals van Christophe Sel en Pedro Clovijn. Amper terug uit de kleedkamer lieten Nils Rau en Diether Cornaer alles herdoen. We acteerden daarna wat overhaast en na accurate tegenaanvallen zetten P. Clovijn en Gaytan Seldenslag ons schaakmat. Een streep door onze rekening maar we hopen toch in de linker kolom te eindigen. Dan mogen echter niet teveel spelers ontbreken bij guur winterweer en op verplaatsingen . We willen na afloop van het seizoen ook graag deelnemen en een goed figuur slaan in het tornooi van Philips te Eindhoven, de bakermat van ons team. De vriendschap die ik van de hele entourage terugkrijg stimuleert mij om nog zo lang mogelijk door te gaan want die hobby houdt mij jong” zo besloot Franky dankbaar.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 29/11/2013

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

 Louis Talpe, Thibaut Vermast,Thibaut De Vos ( secretaris ), William Verhaeghe,     Dominique Declercq, Jens Vandenabeele , Bob Cantens 

Gehurkt in dezelfde volgorde :

          Sebastien Buess ( voorzitter ), Pieter-Jan Debusschere,Christophe Glorieux, Jérome Hannick 

Overgangsjaar voor VK Daring Sleepy

FC Saro Verpakkingen – VK Daring Sleepy 2-2: VK Daring Sleepy werd in 2002 opgericht als een club van oud-studenten uit Leuven, Antwerpen en Gent. De ploeg wierp zich aanvankelijk op als een revelatie in het Brugse Gewest. Met een promotie en een finaleplaats in de kleine Beker als sportieve hoogtepunten. Naarmate enkele anciens wegvielen omdat ze andere besognes en verplichtingen hadden ebde de geestdrift bij de vrienden van het eerste uur wat weg. Een verjongingskuur drong zich op en gelukkig kon Louis Talpe enkele nieuwelingen als Johan De Ketelaere, Björn Willems, de gebroeders Cantens, Steven Bral en nog anderen overtuigen om bij ons aan te sluiten. Sebastien Buess had intussen ook de voorzittersfakkel overgenomen van Pieter-Jan Debusschere. “ Ik debuteerde in het bedrijfsvoetbal bij KG Witte Beer en het mijn vriend Louis Talpe die me binnenhaalde bij Daring Sleepy waar ik nu samen met hem en gerechtigd correspondent Thibaut De Vos de overlevingskansen van ons team probeer gaaf te houden.  Vorig seizoen werden we al geconfronteerd met selectieproblemen en tijdens de huidige campagne moesten we reeds  forfait geven zodat we wat in hetzelfde bedje ziek blijven. Gelukkig zorgde Louis voor een nieuwe zuurstofinjectie met recente aanwinsten als Thibaut Vermast, Jens Vandenabeele, Daniel Camus … om slechts die te noemen.  Anderzijds spelen ook kwetsuren ons parten zodat in de wedstrijd van heden de echte kentering voorlopig uitbleef…

Een maat voor niets

Beide opponenten bleken inderdaad aan elkaar gewaagd en de bezoekers slaagden er allerminst in om hun stempel te drukken. Met Louis Talpe in het steunvlak was er bovendien positioneel te weinig efficiëntie voorin. Op een schuchter kopbalkansje na van Dominique Declercq was er nauwelijks dreiging. De ref stak Sleepy dan maar een handje toe. Na een aangeschoten bal op de arm van Mathias Vandamme wees hij naar de stip. Christophe Glorieux verzilverde het geschenk in twee tijden. De gelijkmaker kwam echter evenzeer uit de lucht gevallen. Sluitstuk T. Vermast verkeek zich op een hoge bal en Nicolas Willems kon simpel intikken. In de herneming klom FC Saro vroeg op voorsprong. Nicolas De Brabander zette een paar tegenstanders in de wind en besloot zijn technisch nummertje met een doeltreffende lob. Sleepy probeerde zonder overleg en vergeefs de bakens te verzetten. Toen William Verhaeghe toch eens het hazenpad koos werd hij voor buitenspel teruggefloten. FC Saro had, na de kwetsuur van Bart Vanhalst,  geen echte aanspeelpunten meer voorin maar bleef toch vrij moeiteloos overeind. Tot de scheidsrechter liet doorspelen terwijl het leder  de doellijn overschreden had… T. De Vos maakte van de verwarring in de thuisafweer gebruik om nog een puntendeling uit de brand te slepen. De gemoederen geraakten hierna even verhit maar gelukkig werd het brandje snel geblust.

Met dit gelijkspel moeten we ons wel verzoenen maar daar schieten we eigenlijk weinig mee op. Toch blijft het onze bedoeling om dank zij de inbreng van nog nieuw bloed zoals Sebastien Vermast en Gerrit-Jan Sleutjes plus de inbreng van de nieuwe Knokse sponsor Cap Nord na Nieuwjaar weer beter uit de verf te komen en onze ambities voor het volgende speeljaar weer bij te stellen” zo eindigde de jonge commercieel  verantwoordelijke van Easy Post (postverwerking van bedrijven uit diverse sectoren) onze korte babbel erg hoopvol.

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Matthias VandammeRonny MilletEmiel Buysse, Nicolas De Brabander, Bart VanhalstNicolas WillemsBjorn Caenepeel

Gehurkt in dezelfde volgorde :

         Jonas CaenepeelStijn BoelBram JoyeThijs TangheRony Sarrasin

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 22/11/2013

VK DANA

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Pascal Van Waes ( secretaris ), Simon Stevens, Bastiaan Vermeulen, Laurent Bourgeois, Mathias Alleyn, Emmanuel Vanhullebus en Roland Keersebilck. 

Gehurkt in dezelfde volgorde :

          Joans Vansteelandt, Mario Vandewiele, Frederik Gereels, Dries Serruys, Jonas Cottyn, en Jens Vanhullebus.

PASCAL VAN WAES

Positief ingesteld blijven

Daikin – VK Dana 6-3 :  Voor de confrontatie met de nummer drie in de rangschikking moest hekkensluiter VK Dana andermaal met een fel gehavend team aantreden. Nochtans was het ooit anders… Gerechtigde correspondent Pascal Van Waes vertelt. “ VK Dana zag het levenslicht in augustus 1979 onder naam Clark Automative Europe. De club onderging enkele naamswijzigingen zoals o.a. Clark-Hurth, Spicer …en sedert enkele jaren dus VK Dana, de naam van het moederbedrijf. Vóor de oprichting speelden een aantal werknemers reeds vriendschappelijk zodat een aansluiting bij de Bedrijfssportbond ergens een, logisch gevolg was. Veel bereidwillige mensen stonden aan de doopvont en zelfs de latere personeelschef Herman Vandaele maakte deel uit van het spelersbestand. Roland Keersebilck nam vanaf 1982 de taak op zich om zich om de selectie en de coaching te bekommeren en vanaf 1989 bood ik mijn diensten aan als afgevaardigde. Weinig later werd mij ook de taak van secretaris toebedeeld. Intussen zette Roland een stap terug en fungeer ik nu ook als sportief verantwoordelijke maar Roland blijft nog steeds mijn steun en toeverlaat langs de zijlijn. In onze gouden jaren traden we aan met twee elftallen en het B-team bestond louter uit spelers van het bedrijf. Een terugval inherent aan rekruteringsproblemen allerhande was niet te vermijden. Als vice-kampioen in reeks 2 volgde een paar seizoenen terug nog wel een promotie doch vermits nogal wat sterkhouders onze rangen verlieten was het een ticket heen en terug. Het inpassen van nieuwe spelers vraagt nu nog geduld en deze groeipijnen verklaren ten dele ook onze zwakke seizoenstart. Toch bewezen we vandaag dat het ons geenszins aan enthousiasme ontbreekt. Na twee goals van Christophe Schelfaut leken we een vogel voor de kat. Toch gaven we zelfs na de 3-0 van Mike Bellaert nog de moed niet op en veteraan Mario Vandewiele bracht ons met twee pareltjes opnieuw in het spoor van de kustploeg. Als Giovanni Schelfaut de kloof opnieuw uitdiepte bleek de veer nog niet gebroken en bleven we aanklampen dank zij een penalty van Jens Vanhullebus. Dat onze moegestreden gelegenheidsdoelman nog twee goals incasseerde van de gebroeders Schelfaut kan ons optimisme niet fnuiken. We willen absoluut uit die negatieve spiraal geraken en we blijven geloven in een ommekeer. Dit zou trouwens in 2014 het mooiste geschenk zijn voor mijn vijfentwintigste verjaardag binnen de vereniging” zo eindige Pascal ons gesprek met een vooruitblik op zijn jubileum.

DAIKIN 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

afgevaardigde Vermeersch, Pedro Uzoma, Levi Rombaut, Severiano Demaerel ,  Bart Perseyn, Andi Krasniqi, Jurgen Garreyn, en Glenn Neirinck. 

Gehurkt in dezelfde volgorde :

          Thomas Robaye, Kevin Beyen, Mike Bellaert, Marco Demaerel (secretaris ), Christophe Schelfaut en Kris Montoyse

Fundamenten voor een nieuwe sportieve toekomst!

Daikin – VK Dana 6-3: Een beetje tegen de verwachtingen in pakt de Japanse aircoproducent Daikin dit seizoen uit met hoopgevende resultaten want ze wonnen vier van hun zes wedstrijden, speelden één keer gelijk en ze trokken ook slechts in één match aan het kortste eind. Secretaris Marco Demaerel die tevens deel uitmaakt van de spelersselectie doet zijn verhaal over het wel en wee van zijn ploeg. “ Binnen ons bedrijf waar ik zelf reeds sedert 2006 als arbeider aan de slag ben werd in juli 1997 een voetbalelftal in het leven geroepen. Met ups en downs maakten we deel uit van Corpo Oostende en één van de hoogtepunten was een verloren bekerfinale tegen FC Riva. Ik behoorde toen reeds tot de spelersgroep die twee seizoenen terug binnen het Gewest Brugge/Kust de promotie afdwong naar reeks 1. Achteraf bleek dit echter een beetje een vergiftigd geschenk. Onze prestaties waren immers te wisselvallig om ons in de hoogste reeks te handhaven. Soms acteerden we opvallend sterk, dan weer bedroevend zwak en er zat dus weinig constante in het door ons gebrachte vertoon. Dit had uiteraard te maken met het feit dat we al te dikwijls onvoltallig moesten aantreden. Die vele afwezigheden waren dan op hun beurt te wijten aan het gegeven dat er vaak meerdere spelers de brui aan gaven als er iemand uit hun directe vriendenkring verstek gaf. Kortom we hadden geen hechte groep en er heerste een soort kliekjesmentaliteit. Daarom moesten we dus eerst opnieuw bouwen aan een trouwe vriendengroep. We proberen iedereen wekelijks te motiveren en hen er zelfs van te overtuigen dat ze zich in het belang van het geheel ook al eens moeten tevreden stellen met een beurtrol. De resultaten bevestigen trouwens dat we op de goede weg zijn. Vandaag hebben we het echter onszelf wat moeilijk gemaakt. Ondanks moedig verweer van de gasten verzuimden we om na de twee rozen van Chritophe Schelfaut de klus nog vóór de pauze te klaren. Zelfs met wat meer laksheid nadien liepen we toch verder uit via Mike Bellaaert. Maar vervolgens lieten we onze tegenstrever met twee slimme tegentreffers van Mario Vandewiele weer in de match komen. Giovanni Schelfaut gaf ons wat ademruimte maar Dana sloot weer aan met een stipbal van Jens Vanhullebus. Pas in de laatste vijf minuten stelden Christophe en Giovanni Schelfaut de zege veilig. Opdracht volbracht dus en we zetten alweer een stap in de goede richting. Toch moeten we vooral in eerste instantie elke week blijven bevestigen en mogen we pas nadien hogerop kijken”, zo orakelde Marco en hij dah als afsluiter ook nog woorden van lof voor de gelegenheidscheidsrechter Manu Vanhullebus.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 08/11/2013

Ronald Haesebrouck (Sodibrug)

Voortbestaan primeert

Met zijn 63 lentes was Ronald Haesebrouck ongetwijfeld de oudste actieve bedrijfsvoetballer op de terreinen van De Schorre. “ Ik maak wel al vrij lang deel  uit van de club waarbij ik belandde toen ze in spelersnood zaten en gezien mijn echtgenote bij de Stedelijke Musea werkt is de link naar de stadsformatie snel gelegd. De laatste tijd hou ik me, na de onverwachte dood van monument Marc Herremans, vooral bezig met de coaching maar omdat onze titularisdoelman gekwetst afhaakte en de reservekeeper op reis vertrok depanneerde ik dus maar als doelman. Gelukkig moesten wij ingevolge het forfait van KG Witte Beer maar één wedstrijd betwisten. In die ene ontmoeting was het dus meteen erop of eronder. Aanvankelijk kon de confrontatie alle kanten uit en mede dank zij een slippertje van mezelf lieten we onze opponenten weer langzij komen. Misschien was Cercle 18 ook wel in een offday maar dank zij de klasse van Demilde, Taecke, Decroos en De Smet trokken wij verdiend het laken naar ons toe. Na deze kwalificatie acht ik ons wel in staat om de youngsters van MLF in de finale te verslaan al zou ik vooral ook graag de ploeg verder een belangrijke rol van betekenis zien spelen tijdens het kampioenschap in reeks 2. Een titel en promotie zou immers een ideaal uitgangsbord zijn om de beleidsverantwoordelijken bij de Stad ervan te overtuigen om toch verder te investeren in deze traditierijke club en zou tegelijk misschien eventuele twijfelaars ertoe aanzetten om bij ons aan te sluiten.” zo eindigde Ronald ons korte gesprek.

Lorenz Soete (FC MLF)

Ferme opsteker

De 19-jarige Lorenz Soete is aan zijn tweede seizoen toe bij FC MLF waar hij veel oude ploegmakkers uit de jeugd van KC Knokke terugvond. “ Ik doorliep net als vele anderen bij ons elftal ook de jeugdrangen van FC Knokke maar toen ik vorig jaar in Gent begon met mijn studies Handelswetenschappen schakelde ik over naar het zaterdagvoetbal waar ik nog wekelijks kan spelen zonder te trainen. We hebben een jolige bende maar we blijven toch steeds ambitieus en in die zin geven de resultaten van heden tegen twee eersteklassers ons echt wel een mentale boost. We waren vandaag ook amper voltallig en we hadden geen wisselmogelijkheden . Vooral in de tweede match liet zich dit gevoelen want we stonden vaak onder zware druk. De spanning was aan het eind van het tweede duel echt te snijden. We hielden toch stand en toen bleek dat ons doelpuntensaldo na de eerste wedstrijd de doorslag gaf was de ontlading dan ook bijzonder groot. Niet te vergeten dat we pas aan ons derde seizoen toe zijn in het Bedrijfsvoetbal en het vooruitzicht om misschien een eerste succesje te boeken tijdens de lente van 2014 moet ons nu extra motiveren om ook in de competitie die positieve lijn door te trekken. Dit wordt straks ongetwijfeld nog even nagenieten van een zeer leuke middag” zo besloot Lozenz, die met een goal in elke partij een belangrijk aandeel had in de kwalificatie, bijzonder tevreden.

Marc Paulus (Surfers Paradise)

Voorbeeldige spirit

Veteraan en medestichter bij de Surfers Marc Paulus had zich reeds laten vervangen en keek verder langs de zijkant gedreven toe hoe zijn maats een stunt realiseerden. “ Niets liet vandaag immers een finaleticket vermoeden want we speelden eerder slechts gelijk tegen SK Post dat op hun beurt bijzonder vlot de maat had genomen van VK De Rese/Keypharm. Tegen diezelfde transportequipe moesten we dus met minstens drie goals verschil winnen. Niet zo evident dus en toch voltrok zich dit mirakel. We geraakten erg snel aan een dubbele voorsprong en we bleven vooral ook de nodige druk zetten. Halfweg leidden we reeds met 4-0 en omdat bij de tegenstanders de kopjes ook naar beneden hingen mochten we zelfs het half dozijn volmaken. Misschien kan het sprookje van twee jaar geleden zich terug herhalen want toen veroverden we in Staden zelfs ook nog de Provinciale Beker. Onze campagne kan eigenlijk nu al niet meer stuk en ik denk dat we niemand binnen onze entourage ervan zullen moeten overtuigen om naar die apotheose toe te leven. Aanvoerder Gert-Jan De Smet zal iedereen wel op sleeptouw nemen. Hoewel we vaak moeten sleutelen en wisselen aan het geheel is vooral de ingesteldheid binnen onze rangen zowel op als naast het veld een doorslaggevende factor om resultaat te boeken. En we beschikken gelukkig over een ruime kern waarin er steeds weer andere individuen, zoals vandaag bijvoorbeeld Kristof Roze, boven zichzelf blijven uitstijgen. We zijn dus gewapend voor een goede afloop.” aldus de 47-jarige ouderdomsdeken.

Shane Declerck , SK Koude Keuken

We zijn goed op dreef

Met twee goals tegen VK Van Waes en een op hem begane strafschopfout in de partij tegen FC Wassalon gaf deze bonkige, 22-jarige spits van SK Koude Keuken nadrukkelijk zijn visitekaartje af in het bekeravontuur van zijn team.” Tussen mijn vijf en zeventien jaar scoorde ik vlot bij de jeugd van Dosko St.-Kruis maar dan gaf ik er de brui aan. Ik studeerde trouwens ook voor kok in Brussel en kon nog moeilijk de oefensessies bijwonen. Via mijn stiefpa Jan Strubbe vernam ik dat de KK-trainer Roland Boterman op zoek was naar aanvallende versterking en zo nam ik draad weer op. Vorig jaar waren de vele nieuwelingen nog niet op elkaar ingespeeld maar nu hebben we elkaar blijkbaar gevonden en zitten we in een heel goede drive. Tegen de weliswaar verzwakte kampioenen die ook nog eens numeriek in de minderheid waren hebben we de basis gelegd voor onze plaats in de eindstrijd. En je moet er toch nog altijd vier maken hé tegen die ervaren mannen. Iets wat FC Wassalon dus duidelijk niet lukte waardoor we onze finaleplaats zeker niet gestolen hebben. Waar dit gaat eindigen weet ik zelf niet. Zelfs in de competitie kunnen we nog verrassen. De honger in de groep is in ieder geval erg groot en nadat we vorig seizoen aan het kortste eind trokken tegen FC Brazza Quality in de finale van de Beker Dykmans zijn we absoluut uit op een sportieve revanche. Bovendien hebben we als ex Bekerwinnaar in 2004 en 2005 nog een reputatie in eer te herstellen” zo besloot Shane met een terugblik naar de annalen…

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 31/10/2013

TC Azalea

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

 Dimitri Depauw, Frederik Deketelaere,Steven Meyns, Brian Franco,Tijs Peere en Kristof Vandenberghe. 

Gehurkt in dezelfde volgorde :

          Bart Walleyn, Frederik Arnou, Willem Pinsaert, Mario Lagae, Jochen Vanmaele en afgevaardigde Pieter Declerck

Onverhoopte zege nog uit handen gegeven!

TC Azalea – FC Brazza Quality 2-2: De Koninklijke Tennisclub Azalea is een vereniging met een geschiedenis en traditie waar ook reeds lang vóór de toetreding tot het Bedrijfsvoetbal recreatief geshot werd in onder andere een competitie voor tennisclubs. In 1997 volgde dan, in navolging van die andere tennisclub Witte Beer, de aansluiting bij het Brugse Bedrijfsvoetbal en tijdens de voorbije 15 seizoenen ontpopte de club zich als een typische liftploeg, net iets te goed voor reeks 2 of een paar keer toch iets te kort voor reeks 1. Gerechtigd correspondent Steven Meyns, die een jeugdopleiding kreeg bij Club Brugge en later overstapte naar SV Loppem, was er in 1997 nog niet bij maar tekende in 1998, op zestienjarige leeftijd toch een lidkaart bij Azalea. “ Ik maakte trouwens ook één van de hoogtepunten mee met onze overwinning in de finale van de Beker Dykmans waarin ik zelfs scoorde en ik kon eveneens mijn steentje bijdragen tot de promotie naar reeks 1 in de lente van 2012. Tijdens de vorige campagne bleven we lang in het spoor van kampioen Van Waes maar dit speeljaar lopen we dan weer van bij de competitiestart achter de feiten aan. Vooral kwetsuren spelen ons parten terwijl andere spelers dan weer familiale verplichtingen hebben of aan het bouwen zijn waardoor we telkens weer nog op zaterdagvoormiddag aan de telefoon moeten hangen om voltallig te geraken. Ook vandaag zijn we net met elf en er worden nog een paar wisselspelers verwacht maar dit is dus absoluut geen ideale uitgangspositie om sportief revanche te nemen op onze smadelijke en zware nederlaag van vorige week”.

Toch zorgde de thuisploeg voor het eerste doelgevaar mat een schuiver van Kristof Vandenberghe die voorlangs verdween. Aan de overzijde had sluitstuk Brian Franco een goede reflex in huis toen ouderdomsdeken Filip Dewaele vrij mocht inkoppen. Vooral de felle bries bemoeilijkte vlotte combinaties. Het weinige doelgevaar van Azalea waren een verraderlijke kopstoot van Bart Walleyn en een verre poging van Frederik Deketelaere. Aan de overzijde werd een schot van Schaun Delcour afgeblokt. Ondanks het soms rommelige voetbal was Brazza vroeg in de herneming toch aan het feest. Dennis Tavernier haalde de achterlijn en zijn terugleggertje werd door Robbe Laloo heerlijk in één tijd tegen de touwen gevlamd. Azalea kon moeilijk de bakens verzetten. Tot Willem Pinsaert pakkeman Vincent Dewaele, die ver uit zijn doel stond, met een sublieme verre lob onverwacht kon verschalken. Vrij verrassend viel er daarop trouwens nog een appel uit de kast voor de thuiself. Pinsaert hield de Oostendse afweer aan de praat en Kristof Vandenberghe profiteerde van hun gestuntel achterin. Toch zat het venijn nog in de staart voor het hometeam dat niet bij de les was en de sluwe veteraan F. Dewaele in extremis nog een kostbaar puntje uit de brand liet slepen…

“Het is natuurlijk sneu dat je zo dicht bij het slot nog een te vermijden doelpunt incasseert maar dit gelijkspel heeft FC Brazza zeker ook niet gestolen waardoor achteraf eigenlijk iedereen terecht tevreden mag zijn”  zo analyseerde duivel doet al Steven Meyns.

FC BRAZZA QUALITY

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

 Filip en Luis Dewaele, Vincent Dewaele, Robbe Lalloo, Hendrik Constandt, Nicolas Schepens

Gehurkt in dezelfde volgorde :

          Dennis Tavernier, John Loncke, Dimitri Seys, Ruben Janssens en Shaun Delcour.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 25/10/2013

Jacques Balbaert zette zich vijftig jaar lang in voor het bedrijfsvoetbal

“Ik blijf supporter nummer één.”

Jacques Balbaert werd geboren op 11 oktober 1936 en werd precies één week geleden dus 77 jaar. Bijna twee derde van zijn leven stond in het teken van het bedrijfsvoetbal, want liefst 50 jaar lang was hij een van de drijvende krachten bij het voormalige voetbalteam van de wegenbouwers van Aswebo. Voor die jarenlange inzet werd hij in mei laatstleden trouwens nog meer dan terecht gehuldigd. Hoog tijd dus voor een terugblik!

Hoe ben je destijds in het bedrijfsvoetbal gerold?

“In het jaar 1963, nadat ik elf jaar bij sigarenfabriek De Neve had gewerkt, maakte ik de overstap naar wegenbouwbedrijf Aswebo. Ik zou er tot 1994 aan de slag blijven en al snel werd ik geronseld voor het voetbalteam van het bedrijf. Vijftien jaar lang was ik er de vaste linksback.”

Had je al voetbalervaring voor je bij Aswebo voetbalde?

“Absoluut. Bij de jeugd speelde ik bij het voormalige Eendracht Sint-Pieters. Toen die club ophield te bestaan, vertrok ik naar Dosko Sint-Kruis waar ik zes jaar lang voor de reserven voetbalde. Ik speelde er nog samen met een andere ouwe getrouwe uit het bedrijfsvoetbal, Chlodwig Herremans van KV Rust Roest.”

Wat deed je toen je zelf de voetbalschoenen aan de haak hing?

“Jarenlang was ik in de jaren tachtig vrijwillig lijnrechter bij de matchen van Aswebo. Ik maakte dus van dichtbij de vele successen mee. Kampioenstitels en zelfs het behalen van het provinciale kampioenschap, het was een prachtige periode voor onze club. Maar op den duur bleef ik als enige lijnrechter over en werd beslist dat er voor de matchen in het bedrijfsvoetbal geen vlaggenmannen meer nodig waren, dus moest ik wel stoppen. (lacht) Toch was er nog een taak voor mij, want ik werd afgevaardigde en materiaalman. Liefst 32 jaar lang deed ik samen met mijn vrouw met veel plezier de was en de plas. Altijd was ik als allereerste op post in de kleedkamer. Maar eind vorig seizoen draaide de wasmachine voor de laatste keer. Stoppen was niet makkelijk en deed pijn, maar het werd allemaal wat te zwaar voor ons.”

Ondertussen bestaat de Aswebo-ploeg niet meer, maar heet het team Saro Verpakkingen.

“Klopt. Vroeger bestond de Aswebo-ploeg volledig uit wegenbouwers, maar gaandeweg heb ik dat zien verminderen en kwamen er nieuwe spelers bij. Aanvankelijk werd de naam gewijzigd naar ASW’boys en sinds vorig seizoen gaat de ploeg door het leven als FC Saro Verpakkingen, vernoemd naar het bedrijf van sponsor Rony Sarassin. Toch zijn er nog steeds enkele drijvende krachten van vroeger overgebleven, onder hen bijvoorbeeld Herman Vermeulen. De spelersgroep is fel veranderd, maar enkele vaste supporters -waaronder ook mezelf- blijven het team door dik en dun steunen. Ik blijf supporter nummer één en ga nog geregeld kijken. Het voordeel is dat ik het nu allemaal wat rustiger beleef. Vroeger leefde ik soms wat teveel mee. (lacht)

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 18/10/2013

Willy Zutterman, afgevaardigde Cercle 18/’tSantpoortje

Meid voor alle werk

De 63-jarige Willy Zutterman is een vertrouwd gezicht binnen het bedrijfsvoetbalwereldje waarin hij dan ook gepokt en gemazeld is nadat hij op 17-jarige leeftijd een aansluitingskaart tekende voor KVK La Brugeoise. “ Het was in die tijd dan ook niet meer dan normaal dat ik als montage arbeider tijdens het weekend de clubkleuren van mijn werkgever verdedigde. Bovendien was er toen nog niet veel tegenkanting van mijn werkende club FC St.-Joris waar ik de jeugdrangen doorliep en de gouden jaren beleefde vooraleer ik bij Aartrijke een punt zette achter mijn provinciale loopbaan. Ik geloof dat ik ongeveer 25 jaar bij La Brugeoise (dat toen met twee elftallen in competitieverband aantrad) actief was en de laatste jaren fungeerde ik er ook als terreinafgevaardigde. Om bedrijfseconomische redenen moest ik het huidige Bombardier verlaten en toen ik na een match tijdens de extra-times…hoorde dat Cercle 18 op zoek was naar een vaste afgevaardigde heb ik bereidwillig mijn diensten aangeboden. Ik werd er uitstekend onthaald door die jonge ploeg die het levenslicht zag in mei 2000 in een jongerencafé op ’t Zand en gesponsord door Filip Tijskens. Eén van de oprichters, Mathias Van Acker is trouwens nog steeds de voorzitter maar het lokaal verhuisde naar ‘tSantpoortje die trouwens nu de sponsor is. Intussen ben ik dermate vergroeid met die vriendengroep dat ik zowaar voor hen meer dan eens (en tot ieders tevredenheid) een wedstrijd in goede banen leidde als de aangeduide referee niet kwam opdagen. Waar Cercle 18 aanvankelijk zelfs een bekerreputatie opbouwde en ook in competitieverband met de besten kon concurreren laten de resultaten het de voorbije seizoenen het wat afweten en vorig speeljaar moesten we zelfs knokken tot de ultieme speeldag om de degradatie te vermijden. Er dringt zich stilaan een verjongingspolitiek op en vooral wat onze achterhoede betreft missen we duidelijk snelheid. We maken er werk van om enkele nieuwe jongeren te overtuigen om onze rangen te versterken maar ondertussen zijn we duidelijk de mist ingegaan bij de start van dit nieuwe speeljaar. We blijven op onze puntenhonger en in het Bekertornooi hebben we gelukkig nog een herkansing (nadat we onverwacht maar verdiend verloren tegen FC Saro…) in de Beker Frans Dykmans. Desondanks verliezen we nimmer ons goed humeur en als je onderaan bengelt kunnen de resultaten alleen maar verbeteren” zo besloot Willy nuchter en hoopval.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 04/10/2013 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

 Chlodwig Herremans ( secretaris ) , Kevin Casin, Quedim Mehuka, Nick Casin, Frederick                            Goossens, Dennis Derijcke, Tom Lammertijn, Jan Mortelé, Kevin Desoete                     Jempy Destecker  ( bestuurslid Brugge/Kust ).

Gehurkt in dezelfde volgorde :

          Shkelqim Mehuka, Otaviano Marcelino, Muhammed Rizwan, Frederik Keirsse,            Dave Dobbelaere, Mathias Vandenbossche, Bram Boterman en Robert Hessens.

En toen waren ze nog met drie…

Reeks 2

KV Rust  Roest – FC Vispaleis 1-0: De historiek en het roemrijke verleden van de “Gistfabriek” werden reeds uitvoerig belicht naar aanleiding van hun eeuwfeest in 2011 zodat we daar nu niet meer specifiek op terugkomen tijdens een kort onderhoud met hun afgevaardigde Jean-Pierre De Stecker. “ Van het verleden kunnen we inderdaad niet leven en we beseffen heel goed dat de voorbije decennia op sportief vlak geen hoogvliegers waren. Redenen genoeg om de terugval te verklaren want het bedrijf was niet langer een kweekvijver van jonge talenten, werkende clubs verboden hun spelers om nog op zaterdag aan te treden, tal van zaalsporten en recreatieve alternatieven deden hun intrede en vooral de vrijetijdsbesteding veranderde drastisch waardoor velen zich niet langer elke zaterdag wilden engageren. Momenteel blijven er van de oude garde bij Rust Roest nog drie voortrekkers over met name Chlodwig Herremans, Robert Hessens en mezelf. Gelukkig hebben Robert en ik als oud-werknemers nog een link met het bedrijf waardoor we ook nog een jaarlijkse dotatie krijgen en bovendien eveneens nog kunnen rekenen op wat logistieke ondersteuning. De hoger aangehaalde redenen van de sportieve recessie gelden uiteraard ook voor de andere ploegen en mogen geen excuus zijn om verder lijdzaam de toekomst af te wachten. Als zestig plussers moesten Robert en ik soms nog niet zo lang geleden zelf de schoenen aanbinden maar gelukkig lijkt het tij te keren. We mochten meerdere nieuwe spelers verwelkomen en dank zij een oud-speler die anderstaligen begeleidt zijn we nu zelfs de internationale toer opgegaan vermits twee Slowaken, een Braziliaan en een Pakistaan onze rangen kwamen versterken. Vandaag waren we zelfs met zestien waardoor we één speler moesten teleurstellen en hopen dat die niet achterblijft. De wedstrijd zelf was er één met wisselende kansen voor beide opponenten en het doelhout speelde ons nog eens parten maar gelukkig hielden we de volle buit aan huis als Nick Casin op het uur zijn eerste goal scoorde voor RR. Deze driepunter zal de groep ongetwijfeld een mentale boost geven en als we de stopgezette wedstrijd tegen FC Saro die moet herspeelt worden ook nog eens naar onze hand kunnen zetten staan we weer tussen de mensen.”zo besloot Jempy met een optimistische knipoog.

Tom Lammertijn, aanvoerder KV Rust Roest

Gevleide overwinning.

De amper 24-jarige kapitein is ondanks zijn jeugdige leftijd toch reeds één van de anciens van het team. “ In januari 2014 zal het inderdaad reeds negen jaar geleden zal zijn dat ik mijn debuut maakte bij de Gistfabriek waar ik belandde door toedoen van mijn stiefbroer Nico Schorreel die toen het sluitstuk was van Rust Roest. Ik kreeg een jeugdopleiding bij Dosko St.-Kruis en na aandringen van Chris Waerniers, een ex-ploegmakker bij RR, was ik zelfs even in beeld bij de beloften van FC St.-Joris. Met vallen en opstaan blijf ik dus elke week trouw op post. Heden ben ik een tevreden speler met de kostbare zege die we behaalden na een bekernederlaag en een zwaar verlies tegen Sodibrug. Nochtans waren beide ploegen erg aan elkaar gewaagd en de afwerking gaf uiteindelijk de doorslag vermits wij toch één van onze kansen hebben afgemaakt. Een gelijkspel was zeker niet onterecht voor FC Vispaleis dat een goede indruk naliet. Wij moeten echter alleen naar onszelf zien en als de opkomst wekelijks zo blijft dan moeten we toch een paar plaatsen hoger eindigen dan in de vorige campagne” zo formuleerde Tom hoopgevend zijn optimistische verwachtingen voor huidige speeljaar.

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

 Thomas Van De Hoecke, Pascal Durand, Kristof Mus, Klaas Dekeyser, Bart Verleye, Jeremy Rohaert, Andy Durand (secretaris ) , Thomas Bauwens en Eddy Schelfout.

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Ruben Monsaert, Ruben Dugardein, Joël Luyten, Steve Maertens, Johnny Devreker , Dimitri Torreele.

Leergeld betalen…Er zat meer in…

KV Rust Roest – FC Vispaleis 1-0: De derde nieuwkomer in het Gewest Brugge/Oostende, FC Vispaleis, stamt ook uit het Oostendse amateurvoetbal en heeft volgens hun gerechtigd correspondent/voorzitter Andy Durand reeds een hele geschiedenis achter de rug. “ Ik denk dat het zowat 40 jaar geleden moet zijn dat onze club onder impuls van de huidige erevoorzitter Johnny Eyland werd opgericht. We beschikken trouwens zelfs over twee elftallen waarvan het andere team op zondagmorgen in het Perkezverbond speelt. We traden ooit nog aan in Corpo Oostende onder een andere naam en we werden daarna in het Oostendse zaterdagvoetbal ooit één keer kampioen en één keer bekerwinnaar. Ondanks de ups en de downs finishten we zelden buiten de eerste vijf. Omdat die zaterdagcompetitie serieus begon te slabakken en we vorig jaar nog met twee reeksen van zes overbleven zagen de spelers het niet meer zitten om nog eens 4 maal in één competitie dezelfde tegenstrever te bekampen. Taxi OTO en TC Ghistelehof spraken zich lovend uit over de organisatie van bedrijfsvoetbal en zo hebben we samen met Wassalon Inge en Atletico La Rana de stap gezet naar jullie verbond. De integratie verloopt eigenlijk vrij vlekkeloos maar alleen de resultaten blijven voorlopig wat uit. Zo hadden we tijdens de eerste bekermatch ook met een flinke dosis pech af te rekenen terwijl we tijdens ons eerste competitietreffen eveneens een onverdiende nederlaag leden. We zijn echter nog nooit met de billen bloot gegaan en ook vandaag mochten we het terrein met opgeheven hoofd verlaten. Ook deze middag was de confrontatie lange tijd een dubbeltje op zijn kant maar omdat Rust Roest toch de goede opening vond en wij ondanks de kansen onmondig bleven voorin trokken de bezochten finaal het laken naar zich toe. We zullen misschien nog wel leergeld betalen maar Dame Fortuna zal ons ook niet blijven in de steek laten en dus viseren we desalnietteming aan het eind van de rit toch de middenmoot” orakelde de ambitieuze ex-speler en president.

.............................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 27/09/2013 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Maxim Salens (voorzitter) ,Frederik Van Laethem, Joachim Comer, Poiet Vandewiele,Harry Haeck, en Piet Waelkens.

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Matthias Lagae,Felix Billiet, Stephan Lemahieu (secretaris) , Alexis Muylle, Thomas Van Biervliet en kapitein Tom Waelkens.

Festival der gemiste kansen voor RC Jaguar!

RC Jaguar Brugge is nog een vrij jonge ploeg en is eigenlijk begin 2010 ontstaan tussen pot en pint. We vroegen Maxim Salens naar een korte historiek, eventuele ambities en al dan niet ingeloste verwachtingen… ” We zijn een ploeg met vooral studenten en jongwerkenden die graag een balletje trappen. Slechts enkele kregen een voetbalopleiding maar het merendeel van onze groep heeft een hockeybasis. Op een bepaald moment konden Stefaan Lemahieu en ikzelf ons nog moeilijk opladen wegens uiteenlopende redenen om nog verder hockey te spelen en daarom besloten we een eigen voetbalteam op te richten. We rekruteerden voornamelijk in de Gentse en Leuvense studentenmilieus aangevuld met oude schoolmakkers en ex-ploeggenoten bij de hockeyclub. Mijn vader vond ons idee inspirerend en sprong enthousiast op de kar om ons, als concessiehouder van Jaguar in Brugge (Salens Motors), te sponsoren. Het merk Jaguar heeft als hoofdkleur groen en als supporter van Cercle Brugge moesten we niet lang zoeken naar onze clubkleuren. In ons debuutseizoen kwamen we verrassend sterk voor de dag met een vierde plaats in et eindklassement. Ook tijdens het tweede speeljaar konden we enigszins nog een vervolg breien aan onze prestaties. De voorbije campagne verliep echter rampzalig met veel geblesseerden, ploegmaten die tijdelijk in het buitenland studeerden of werkten, examens die niet steeds op een welgekomen tijdstip vielen enz… Een constante leggen in onze resultaten wordt dan ook een streven van lange adem. De terugkeer van Geoffry Delbaere is in die optiek zekr een positieve impuls voor onze MOTOR. Hij was echter heden nog niet beschikbaar net als enkele anderen al mag dit echter geen excuus zijn om ons falen goed te praten. De wedstrijd was zeer onderhoudend met twee opponenten die voor de overwinning gingen. Wij bivakkeerden aanvankelijk het meest op de helft van onze tegenstander maar we acteerden helaas niet koelbloedig genoeg om de juiste opening te vinden. Bezoeker Stijn Bulcke (2x) toonde zich daar tegenover wel doeltreffend en de gelijkmaker tussendoor van Frederic Van Laethem was slechts een magere troost. Voornamelijk het lakse verdedigen heeft ons de das omgedaan en zelf slaagden we er niet in om de stugge verdediging van Atletico La Rana te ontwrichten. Persoonlijk ben ik de pechvogel bij uitstek aangezien ik voor de derde keer in evenveel jaren de kruisbanden van mijn rechter knie scheurde zodat ik met spijt in het hart de actieve voetbalsport moet vaarwel zeggen. De functie van manager, coach, afgevaardigde, verzorger en correspondent zal ik met veel plezier blijven uitoefenen. Het is tenslotte een toch beetje mijn kindje en ik heb er een plezier aan om deze jonge bende uit de bol te zien gaan als we na de wedstrijd in ons stamcafé De Chalet een zege vieren of een nederlaag verdrinken en de Platse van St.-Andries onveilig maken. En binnenkort krijgen we ook nog een nieuwe outfit, overwegend groen met een witte touch deze keer, en dit is toch ook iets om reeds naar uit te zien” zo besloot Maxim ons onderhoud met een hoopvolle vooruitblik.

Tom Waelkens , aanvoerder RC Jaguar Brugge

Er stak meer in …!

Na afloop van het duel tegen Atletico La Rana hadden we een korte nabeschouwing met de plaatselijke aanvoerder Tom Waelkens die één van de spelers van het eerste uur is bij de groenzwarten. “

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Timothy Bruning, Jan Vermast, Koen Uyttersprot, Tom Dermaut (voorzitter) , Guido Pottie, Dominiek Depuydt, Miguel Schautteet (secretaris) , Stijn Bulcke

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Gregory Roels, Bunny Dobbelaere, Mathias Andries, David Demoor, Thierry Van Rijswijck, Koen Van Bulck, Joerie Verbeure en Kristof Rosseel. 

Atletico La Rana, nieuwkomer uit De Haan, mist de start niet!

Eén van de drie neofieten die we dit seizoen mochten verwelkomen binnen dit Gewest is Atletico La Rana uit De Haan en die ploeg is volgens de gerechtigd correspondent Miguel Schautteet eigenlijk zo’n tien jaar geleden ontstaan vanuit een groepje tennisvrienden in De Haan en Blankenberge. “ Omdat we met zijn allen naast het tennissen ook wel bij verschillende voetbalclubs actief waren besloten we om in 2005 binnen de schoot van onze vereniging dan maar zelf een voetbalteam op te richten. We traden steeds aan in het zaterdagtornooi van Oostendse amateurclubs en we mochten daar eigenlijk steeds de linkerkolom viseren. In 2012 kroonden we ons tot kampioen in reeks 2 en na die promotie eindigden we derde in de reguliere competitie terwijl ook onze bekercampagne succesvol was. Omdat we besloten dat het tijd werd om eens andere lucht op te snuiven volgde dan tijdens de voorbije lente, en mede dank zij de inspiratie van onze voorzitter en duivel-doet-al Tom Dermaut, de overstap naar het Bedrijfsvoetbal Gewest Brugge/Kust. Die federatie is bijzonder goed gestructureerd en georganiseerd en ressorteert bovendien onder de Koninklijke Belgische Voetbalbond met hun officiële scheidsrechters en dit gaf uiteindelijk de doorslag. Ook onze ligging tussen Brugge en Oostende is een extra troef. De link met de tennisclub blijft natuurlijk bestaan want 60 procent van onze spelers zijn ook lid van de tennisclub. De kennismaking met dit nieuwe verbond viel intussen bijzonder goed mee. Wij zijn wel geen jonge ploeg meer want de gemiddelde leeftijd schommelt vermoedelijk rond de 35 jaar maar veel van onze spelers verdienden hun strepen bij provincialers zoals E. De Haan en andere kustploegen.  Zo hebben we dus voldoende maturiteit in huis en de mix met enkele jongeren legt ons geen windeieren. De voorbije confrontatie met RC Jaguar Brugge leverde ons immers opnieuw de drie punten op. Nochtans begon de match niet veelbelovend voor ons want David Demoor moest reeds na een kwartier gekwetst gewisseld worden terwijl ook Bunny Dobbelaere zich geblesseerd naar de rust sleepte. RC Jaguar heerste en onze portier Jan Vermast hield slechts met een paar miraculeuze reddingen de nul. Een onrechtstreekse vrije trap op de paal van Stijn Bulcke was ons enige aanvallende wapenfeit. Na de koffie bleek de inbreng van Mathias Andries tactisch een goede ingreep want hij zette Stijn Bulcke op weg naar de 0-1. De Bruggelingen gaven zich echter niet gewonnen en Frederik Van Laethem liet alles herdoen. De wedstrijd bleef een dubbeltje op zijn kant tot wij een vrij trap kregen na een fout op onze supersub Tom Dermaut. Joerie Verbeure schilderde het leder op het hoofd van S. Bulcke en het was weer bingo. RC Jaguar bleef nog fel aandringen maar vond geen gaatje meer. De zes op zes was meteen een feit en betekent een serieuze mentale opsteker ! 

.................................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 20/09/2013 

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Johan Rolly, Jeoren Laleman, Thomas Noé, Laurens Vanheuverbeke, Sjoerd Vermeire, Tobias Noé, Svenn Demuynck en Dirk Carrette. 

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Ashley Vanhoorde,Dédé Bezhi,Jeroen Laleman, Nicolas Verstrynge en Michiel Dumon.

Voorronde Beker Brugse Sportraad : FC Wassalon klopt verrassend de hospitaalboys

FC AZ’77 – FC Wassalon 0-1: Het ziekenhuiselftal werd in 1974 boven de doopvont gehouden en won precies twintig jaar later het kampioenschap in de hoogste reeks . De hoogconjunctuur hield nog even aan met bekerwinst in 97 en 98 plus het veroveren van de Provinciale Beker. Rekruteringsproblemen zorgden voor een sportieve terugval maar in de vorige campagne wierp een verjongingskuur zijn vruchten af met een promotie als beloning. Eén van de drie nieuwkomers in het Gewest, FC Wassalon, draait al een decennium lang mee in het Oostendse amateurvoetbal, behaalde er vorig seizoen de titel met een bonus van 10 punten en was duidelijk aan een nieuwe uidaging toe.

De bezoekers acteerden in de aanhef gretiger en efficiënter dan de erg verzwakte gastheren die al meteen een ernstige verwittiging kregen. Pieter Vermeire nam het terugleggertje van  Tom Dedulle direct op de slof en Koen Laleman moest gelegenheidskeeper Michiel Dumon op de lijn bijspringen. FC Wassalon bleef sneller op de bal en vinniger in de duels en als Sam Germonpré zich kon doorzetten moest hij door Sven Demuynck foutief afgestopt worden. Aan de overzijde was Dédé Bezhi net niet snel genoeg om de Oostendse aanvoerder Steve Eduare te verschalken. Na een snel genomen vrije trap van laatstgenoemde vergat P. Vermeire de het orgelpunt te plaatsen. Het bleef warm voor de kooi van AZ . K. Laleman kon T. Dedulle de pas afsnijden en wanneer Dedulle daarna nog eens mocht aanleggen mikte hij helaas veel te hoog.

Amper afgetrapt in de herneming claimde FC Wassalon vergeefs een penalty na een fout op S. Germonpré. Het was slechts uitstel van executie voor het hometeam. Na een verre uittrap van gastportier Lesley Billigh was Germonpré er als de kippen bij om Dumon met een schuiver te verslaan. AZ wou ook een onterechte strafschop na een tackle op Ashley Vanhoorde maar scheidsrechter Raymond Vandenbrande zag geen overtreding. AZ moest uit zijn schelp komen en dreigde langs Bezhi. Beide opponenten waren nu meer aan elkaar gewaagd. Bediend door Laurtens Vanheuverbeke talmde Bezhi net iets te lang om af te drukken. Het antwoord van Wassalon bleef niet lang uit. Na een dieptepas van Lesley Daems ging Germonpré nog eens aan de haal maar weer was K. Laleman de rots in de branding. AZ voelde dat er toch nog meer in zat maar Billigh ging goed plat op een grondscherend schot van de ingevallen Rolly. Als de tijd begon te dringen drong AZ nog even aan via de falende Sjoerd Vermeire doch FC Wassalon hield probleemloos de nul.

Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts :

Frederik Pollet (speler/coach),Kristof Van Hulle (afgevaardigde), Glenn Vanderbeke, Lesley Billigh, Lesley Daems, Christophe Pierloot en Stefaan Dedrie.

Gehurkt in dezelfde volgorde :

Tom Dedulle, Michiel Rabaey, Benoit Gryson, Sam Germonpré, Badu Kwame, Peter Vermeire,en Steve Eduwaere 

Karin Decock "Penningmeester " (FC AZ '77)

Niet te onderschatten

Karin is de echtgenote van Dirk Carrette, de huidige voorzitter van FC AZ’77, die tijdens de gloriejaren ook de aanvoerder was van de ploeg . “ Ik volgde het gebeuren van de club altijd wel van dichtbij maar toen Herman Houf en zijn vrouwtje Ivonne samen met het echtpaar Six een stap terugzetten lieten zij een grote leemte na en besloot ik om op mijn beurt mijn steentje bij te dragen. Ik was wekelijks de uitrusting, zorg voor een natje en een droogje na de match en hou de financiën bij. Ook het aanvragen van de subsidies, invullen van de belastingsaangifte voor de vzw, het bijhouden van de spelerslijsten en het werven van fondsen behoort tot mijn takenpakket. Vermits ik als verpleegkundige, net als mijn man, bij 

De Blauwe Lelie (ressorteert onder de dienst onthaalgezinnen van het OCMW) insta voor de thuisverzorging van zieke kinderen zijn mijn dagen dus goed gevuld want ik ben bovendien zelf nog vrij sportief en ga zeer frequent fitnessen en badminton spelen. Mijn dienstvaardigheid wordt gelukkig wel gewaardeerd en daarom hoop ik van harte dat onze jongeren zich straks kunnen handhaven bij de elite. De partij van heden was geen maatstaf gezien de vele afwezige spelers die nog op reis zijn… Het behoud primeert en in de Bekercompetitie worden we gelukkig nog heropgevist voor de Beker Dykmans. Er is dus helemaal geen man overboord en als geïnteresseerden zich geroepen voelen om ook als sponsor de vereniging te steunen dan ontvangen wij hen met open armen.” zo besloot Karin ons gesprek met een warme oproep.

.....................................................................................................................................................................................................

Brugsch Handelsblad 12/09/2013 

KVK La Brugeoise, in hun nieuwe hemelsblauwe oufit, liet niets aan het toeval over en hield verdiend de drie punten aan huis. Op de foto bemerken we bovenaan van links naar rechts voorzitter Franky François, Wesly Bonamie,Bart Frammout, Kristof Proot, Bilal Jbour, Troy De Poorter, Joerie Tamsin, Andy Verstraete, Alain Van Middel en verzorger Freddy Frammout. Gehurkt in dezelfde volgorde Robert Van Middel, Kofi Mbeah, Kobe Van Severen, Peter Roussel, Fabio Vanderivière, Joey De Groote, Steve Vandemoere, Romain en Carlos Rooseboom.

Reeks 1 Azalea snel uitgeteld

KVK La Brugeoise – TC Azalea 6-2 :  KVK La Brugeoise, gesticht op 12 november1945, is een club met een rijk verleden en had decennia lang een eigen terrein met een fraai Chalet dat jarenlang het middelpunt was van het bruisende verenigingsleven in en rond hun bedrijf Bombardier-Eurorail. Traditie,accommodatie, trouwe aanhang, titels en bekers ten spijt kon de vereniging in de lente van 2012 de degradatie niet ontlopen. Na een jaartje vagevuur zijn de metallo’s echter terug waar ze thuishoren. De confrontatie met TC Azalea, in de vorige campagne lange tijd een titelkandidaat, was meteen een serieuze test op de openingsspeeldag.

De tennissers namen meteen het heft in handen maar de counterende gastheren zorgden voor het eerste doelgevaar met een puntertje van Steve Vandemoere. BN klom na een kwartier dan ook niet onverdiend op voorsprong wanneer gastgoalie Brian Franco zich verkeek op een verre botsende vrije trap van Kristof Proot. Jeroen Bekemans kon de tenissers snel weer langszij brengen maar hij drukte te onbesuisd af. Aan de overzijde werd Azalea een tweede maal koud gepakt. Bij een tegenaanval uit het boekje stond Roussel op de goede plaats om het orgelpunt te plaatsen. Nog binnen het kwartier stond het 3-0 want nadat Bart Walleyn de infiltrerende Kobe Van Severen tegen de vlakte werkte zette Joey De Groote de stipbal feilloos om. De aarzelende gastafweer werd daarop alweer in snelheid gepakt door het duo De Groote-Vandemoere en Roussel kreeg zijn tweede van de middag op een serveerblaadje. Azalea slaagde er ondanks de overmacht toch nog in om op slag van rust de eer te redden als Bekemans de hoekschop van Walleyn binnenkopte.

In de herneming was het vet duidelijk van de soep al moest Joerie Tamsin wel sluitstuk Fabio Vanderivière bijspringen toen die een uithaal van Vuylsteke niet kon klemmen. Het was slechts uitstel want weinig later misrekende Vanderivière zich op een onschuldige verre vrije trap van Walleyn en het boogballetje dwarrelde in de verste kruising. De staalequipe verzoop in het steunvlak en Azalea kreeg terug hoop. Tom Vuylsteke priemde echter de aansluiter langs de verkeerde zijde van de staander. Nadat zowel Roussel als Vandemoere elk een reuzenkans verkwanselden en zo vergaten om definitief de klus te klaren viel de ontmoeting toch in een beslissende plooi. Andy Verstraete bracht immers verlossing wanneer hij het terugleggertje van P. Roussel moeiteloos tegen de touwen knikte. In de slotfase bekroonde de mee opgerukte Troy De Poorter zijn knappe prestatie toen hij het voorbereidende werk van Vandemoere afrondde en zo de kers op de taart plaatste.

Bart Frammout (KVK La Brugeoise)

Altijd ambitieus blijven

Gelijktijdig met aanvoerder Kristof Proot begon deze 35-jarige bediende als overblijvende ancien aan zijn 13de campagne bij La Brugeoise waar hij zich als jongere aansloot omdat zijn pa en verzorger Freddy als lasser in het bedrijf werkte. “ Na mijn jeugdopleiding bij E. Den Haan speelde ik ook in de provinciale reeksen bij VK Dudzele en vooral SK Wenduine. Na de hoogdagen bij La Brugeoise volgde de anticlimax met de buiteling naar reeks 2. Deze lente mochten wij via een derde plaats toch promoveren aangezien de reeksindelingen aangepast werden omdat er ook drie nieuwe ploegen bijkwamen. Heden mochten we ervaren dat die promotie geen vergiftigd geschenk is en ik ben van oordeel dat je als speler steeds moet betrachten om gezien je mogelijkheden steeds zo hoog mogelijk te spelen. We hebben dus onze start niet gemist met ons geheel dat een ideale mix van jeugd en ervaring is. Nadat we vandaag trouwens even de teugels uit handen gaven hebben wij ons vooral op karakter en als hechte vriendengroep goed herpakt. Met een ruime kern acht ik ons in staat deze positieve lijn door te trekken en de aanstaande bekermatch tegen SK Post belooft alvast een leuke partij te worden” zo besloot Bart onze korte babbel met een vooruitblik op de volgende speeldag.